abc-thinkbig

abc-thinkbig

over ABC-thinkBIG

ABC-thinkBIG is een persoonlijk website met artikelen, publicaties en links over leiderschap, bedrijfskundige aspecten én service georienteerde architectuur.

misverstanden, reacties op nummers 1 en 2

laatste nieuwsGeplaatst door Mary Beijleveld di, augustus 10, 2010 14:23:08

Henk de Vries schreef: (zaterdag 31 juli 2010)

Hoi Mary,

Even een reactie op de 2 blogs die je hebt geschreven over misverstanden. Zelf denk ik ook veel over deze dingen na en ben een eind op weg om het gegroepeerd te krijgen.

Wat je in je blog schrijft, is dat het beschrijven op zich geen garantie is voor kwaliteit. Dat vind ik herkenbaar. Wat ik wel denk is dat beschrijven een eerste stap kan zijn op weg naar kwaliteit.

Ter introductie: ik ben sinds een jaar bezig bij een investeringsbank om alles

rondom weblogic (mijn expertise) in kaart te brengen, processen te beschrijven en af en toe de weblogic productie omgevingen weer aan de praat te krijgen. Dit alles onder het mom van "In Control" zijn en van het maken van herhaalbare processen.

De bron van deze hele discussie is m.i. de vraag: “is het mogelijk kennis op te slaan, zodanig dat het

1. snel te vinden,

2. actueel en

3. relevant is

op het moment dat het nodig is zonder dat een persoon de drager van de kennis is?”

Wat je in het verhaal hieronder vindt is een eerste neerslag van mijn ideeën over kennis, de overdracht daarvan en herhaalbare processen. Ik wil dit graag tegen je aanhouden om het te toetsen en aan te scherpen.

Het ideaal van de lijn organisatie (waar ik werk dan) is dat je op het moment dat je kennis nodig hebt, je het uit de kast trekt en het laat lezen door een persoon zodat de kennis kan worden toegepast. Kan dat?

Ik noem dit het dehydratie model van kennis: Kennis is als cup a soup. Op een of andere manier ben je in staat kennis vast te leggen (poeder te maken), zodat iemand het alleen hoeft te lezen (water erbij) en je hebt weer kennis (soep). Misschien is het cup a soup model wel beter als term ;-).

Volgens mij ligt dit model ten onrechte ten grondslag aan een heleboel activiteiten als kennisoverdracht, ISO certificeringen en dergelijke.

Het punt is dat ten eerste de verpoedering vaak niet volledig lukt. Je weet niet altijd wat er nodig is, de relevantie kan ontbreken en je kunt niet elke situatie beschrijven, je kunt altijd alleen maar een begin maken met het beschrijven van concrete processen, applicaties en het resulterende landschap.

Ten tweede dat de kennis vaak heel moeizaam terug te vinden is voor mensen die nieuw zijn binnen een organisatie en dat die kennis verouderd kan zijn.

Ten derde loopt kennis hand in hand met ervaring. Kennis dient geënt te worden op reeds bestaande kennis en samen te gaan met inzicht dat gewonnen is uit ervaring.

Ten vierde is kennisoverdracht tussen personen effectiever omdat er interactiviteit mogelijk is, iets dat bij kennisoverdracht via papier niet mogelijk is. Dat raakt natuurlijk ook aan agile ideeën als documenten zien als een uitnodiging tot een conversatie. Herhaalbaarheid van processen is een ideaal dat achter de tekentafel heel mooi klinkt, ik denk dat het niet kan omdat ik hierboven heb uitgelegd dat het cup-a-soup model van kennis niet werkt.

Hoe moet kennis dan worden overgedragen?

- Kennis kan niet altijd worden overgedragen en dient steeds opnieuw te worden ontwikkeld en herzien. Die ontwikkeling is een (re)creatief proces dat vorm krijgt.

- Door dingen uit te proberen en gewoon te doen en daarbij goed te observeren

- Door een conversatie tussen iemand die meer en iemand die minder kennis heeft

- Door nieuwe oplossingen voor oude en nieuwe problemen te verzinnen en bestaande oplossingen toe te passen

- En tenslotte door relevante, actuele en goed te vinden documenten te lezen

Het is een heel verhaal geworden, je hebt nogal wat losgemaakt ;-).

Mary's reactie daarop: (8 augustus 2010)

Inmiddels weer terug in Nederland en tijd om op je mail te reageren. Ik vind jouw reactie waardevol. Mijn vraag aan jou is of ik jouw reactie ook op mijn weblog mag zetten. Dat zou ik heel fijn vinden.

Jouw ervaringen en overwegingen maken namelijk nog meer duidelijker dat het hebben van handboeken niet maakt dat je e.e.a. geregeld hebt en dat certificering niet hetzelfde is als kwaliteit. Je bevestigt het eigenlijk ook. Dat het hebben van handboeken en het certificeren wel nut heeft en ook een stap is naar het goed geregeld hebben en naar kwaliteit, is evenzeer waar.

Het is zo goed dat je de link legt naar kennismanagement. Daar raak je een punt dat mij zeer aan het hart ligt. Ik heb (niet zelf verzonnen, hoor) kennismanagement in 3 dimensies /niveaus verdeeld:

1. Asset management, daar vallen de handboeken onder en de certificering maar eigenlijk kijk je daar wat je aan cruciale(!) kennis in huis hebt.

2. Acces management, daar zorg je dat iemand de kennis kan gebruiken, benaderen (via wiki, leermeesterschap, tijd om de bibliotheek in te gaan, te zoeken)

3. Accruement management, daar vergroot je kennis, innoveer je, gebruik je nieuw oplossingen voor oude problemen en oude oplossingen voor nieuwe problemen.

In feite komt jouw verhaal, hoewel op een andere manier ingedeeld sterk overeen met de niveaus en dimensies, die hierboven beschreven zijn. Je bent er beslist niet met de cup a soup, terwijl deze wel als basis kan dienen.

Goede managers zullen ervoor zorgen dat minimaal dat de zakjes cup a soup klaarliggen en de betere manager kijken ook nog regelmatig of de houdbaarheidsdatum niet is overschreden ;) Om deze dimensies / niveaus van kennismanagement in te voeren en uit te voeren in een bedrijf heb je leiders met visie nodig. Dat vraagt ook maatregelen die misschien niet zo voor de hand liggen en een aanpak die niet eerder is uitgevoerd.

We kunnen hier nog wel een boompje over opzetten.

  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.