abc-thinkbig

abc-thinkbig

over ABC-thinkBIG

ABC-thinkBIG is een persoonlijk website met artikelen, publicaties en links over leiderschap, bedrijfskundige aspecten én service georienteerde architectuur.

Sjtooozz en de 10 slechtste manieren om te managen

AgileGeplaatst door Mary Beijleveld vr, juli 13, 2012 13:50:55

U als lezer zult direct denken: “wat is dat nu weer: Sjtooozz”. “Is dat een manier van slecht management”?

Welnee, het gaat om hoe je de naam van het plaatsje Stoos in Zwitserland uitspreekt. Een gewoon wintersportplaatsje, zo’n 60 km zuidelijk van Zurich. Daar zijn een aantal mensen bijeengekomen die daar gesproken hebben over goede en slechte manieren om te managen. En wat er in dit tijdsgewricht aan management nog nodig is.

De goede manier van managen is daar omgedoopt tot “management the Stoos way”

De Engelssprekende mensen spreken Stoos al gauw uit als ‘stoes ‘, terwijl je het op z’n Zwitsers moet uitspreken als “Sjtooozz”. Vandaar dit woord in de titel van deze blog.

Stoos Stampede

Wat ook belangrijk is, is dat een vijftal Nederlanders: Astrid, Erwin, Jurgen, Melina en Wouter op 6 en 7 juli 2012 een vervolg op deze bijeenkomst georganiseerd hebben in Nederland. Namelijk de (1e) ‘Stoos Stampede’ in Amsterdam. Deze tweedaagse conferentie werd gehouden in de Rode Hoed.
Er stonden in zo’n 8 tot 10 ruimten, ca. 4 sessies per dag op het programma, die allemaal gerelateerd konden worden aan (zelf)management en (zelf)organisatie.

Dus voor mij beslist een conferentie waar ik bij wilde zijn! En vele anderen vonden dat ook want volgens mij hebben er op beide dagen meer dan 150 mensen deelgenomen. Uiteraard waren daar velen van de zogenaamde ‘usual suspects’ uit het Agile wereldje maar ook mensen ‘uit andere hoeken’. Ik heb enorm van deze conferentie, en de contacten / activiteiten rondom dit evenement, genoten! En aan een paar enorm leuke sessies deelgenomen. smiley

Sessies

In mijn herinnering (en aantekeningen smiley) komen vooral de sessies van Erwin, Jurgen, Joost en Laurens/Fabian naar voren. Dat ging respectievelijk over: “storytelling”, “can we rate organizations by intrinsic motivation”, “Gamification of the working environment” en “the ten worst management practices and how to turn them around”
Over de eerste drie sessies zal ik ook nog een blog schrijven. Later.

De laatstgenoemde sessie staat dus ook de titel van deze blog. De 2e "vandaar", za’k maar zeggen. De link brengt je op de beschrijving en de opbouw van de sessie.
Wat mij aangenaam verbaasde dat de ‘stille’ brainstorm (deel 3 van de sessie) zoveel geeltjes opleverde. Wat mij onaangenaam aandeed is dat de ca. 15 mensen die meededen, zoveel slechte manieren van managers wisten op te leveren. T’is nie best...

Omdat ik alle geeltjes mee mocht nemen kan ik je de volgende tellingen geven:
87 voorbeelden van slechte praktijken kwamen er aan het daglicht. Dat is ca. 5 per persoon. Er waren niet veel echte dubbelingen, hoewel sommige symptomen van dezelfde praktijk leken af te komen.

uitkomsten sessie

In het volgende onderdeel hebben we de geeltjes geclusterd. Ook dat deden we zonder te praten. Leuke dynamiek zo stilzwijgend met z’n allen sticky notes groeperen.

Al discussiërend hebben we het achterliggende ‘paradigma/reden’ benoemd die volgens ons achter de slechte praktijk ligt en op oranje plakbriefjes gezet. Daarna hebben we gestemd welke wij de aller-slechtste vinden door middel van kleine rode plakkertjes.

De 10 praktijken met de meeste stemmen hebben we gecompleteerd met het bijbehorende achterliggende paradigma/reden. Daarbij op groene plakbriefjes geschreven hoe we dit gedrag/ deze praktijk kunnen adresseren. Oftewel wat wij eraan kunnen doen om dat te veranderen.

Stel je voor, het werd een kleurrijk geheel. Geeltjes met rode plakkertjes, oranje en groene plakbriefjes. smiley
Maar even serieus weer.
43 van de slechte praktijken kregen 0 punten. 18 stuks: 5 punten of minder,
2: 6 punten, 4: 7 punten, 2 praktijken kregen 8 punten, 1 praktijk kreeg er 12 en 1 zelfs 13 punten.

De 5 slechte praktijken met de hoogste score zal ik in deze blog noemen:

Problemen negeren = 13 punten
Komt door: onbekwaamheid en stompzinnigheid
Oplossing: maak problemen visueel, transparant management, transparantie

Management met mijlpalen = 12 punten
Oorzaak : onzekerheid, stress
Oplossing: maak het spreadsheet /planning en lever ondertussen wat je beloofd hebt, delegeren, vertrouwen, prioriteer op hun meest belangrijke kwestie, focus op klantwaarde

Management door angst aanjagen = 8 punten
Oorzaak: onzekerheid, stress, angst
Oplossing: begrijp waardoor het komt en bewijs het tegendeel, delegeren, vertrouwen

Het een zeggen en het andere doen: 8 punten
Oorzaak : niet genoemd
Oplossing: je laten spiegelen door coach of medewerkers, geef het voorbeeld, voorbeeldgedrag

Verdeel en heers = 7 punten
Oorzaak: angst, gebrek aan zelfvertrouwen
Oplossing: focus op klantwaarde niet op kosten, les geven dat verdeel en heers de status quo handhaaft, prioriteren op hun meest belangrijke kwestie

Zoals je misschien opmerkt hebben de oorzaken en de oplossingen overlap. Net zoals de symptomen en praktijken die tot clusters gevormd kunnen worden.

En je zult ook opgemerkt hebben dat er nog 5 belangrijke (andere) slechte praktijken zijn die 7 of 6 punten kregen.

Dat zijn (in het Engels, dat was de voertaal) featurism over quality (7), avoiding conflict (7), failing to really listen (7), blaming culture vs. finding solutions (6) , try to manage by numbers (6).
Ook deze praktijken relateren tot de eerste vijf die ik hierboven uitgebreider heb beschreven. Volgens mij kun je er een zinnig systeempatroon van maken.

Voor degene die erin geïnteresseerd is, wil ik het rekenblad met de uitspraken, tellingen en clustering graag ter beschikking stellen. Mail mij op info@abc-thinkBIG.com en ik stuur je die op. En waarschijnlijk is dit ook visueel beschikbaar want ik zag vele van de deelnemers een foto van de glaswand maken waaraan het gekleurde geheel was opgeplakt. Graag zou ik een foto krijgen om bij deze blog te plaatsen!

smiley

Ik zal proberen uit het materiaal nog enkele conclusies te trekken en misschien dat ik een systeempatroon map zal maken. Onderwijl zou ik het prettig vinden als mijn mededeelnemers nazien of ik de essentie goed heb weergegeven, waar de gaten zitten en met mij de resultaten willen bediscussiëren.

In ieder geval heb ik mijn belofte gehouden om, binnen 1 maand, over de uitkomsten van deze sessie een blog te schrijven.smiley

O ja, er is – as we speak - een Stoos bijeenkomst in Phoenix, Arizona/ USA. Dus als je in de buurt bent?

  • Reacties(2)//weblog.abc-thinkbig.com/#post114

I in SIMPLE

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld zo, juli 08, 2012 13:31:26

In this blog post (ENG) and this blog post (NL) I introduced an acronym: SIMPLE.
Each letter of the word SIMPLE stands for an approach, point or principle.

S = Success story or just story
I = Intelligence
M = Mission-driven
P = Passion
L = Love & Leadership
E = Energy-giving, empowerment

The letter I in the word SIMPLE represents Intelligence. It addresses if (and how) you have considered the real reason(s) behind the question of your customer, your organization, your manager or any other party that you are involved with. It also determines if the job or task is there just to provide a short-term solution or if it’s really future-proof.

Because I want to share my thoughts and take you along with me, I want to take a moment to explain some important things about intelligence and management. This also gives me the opportunity to verify if my own thoughts are useful and understandable when I put them on paper.

Also, after introducing the SIMPLE concept on my blog, I got the advice to use a different word for intelligence because the word has a too arrogant ring to it. I have asked the commenter what made this word sound arrogant, but I haven’t received further comment. That is unfortunate, but at the same time it indicates that some further explanation of the word and this concept is needed.

So, I will start to tell you what I believe is not intelligent. Followed immediately by the practical approach the “I of intelligence” implies.

What is not intelligent?
Projects, in this time and age, are still managed by traditional methods and are all too often diminished by COPAFIJTH aspects. Your contribution to your work (or the work you do with your colleagues) and your goals are reduced to SMART formulations. By the way, these acronyms were much richer in meaning when they were first invented. Today, they are reduced – for convenience – to well-meant (!) Mnemonics. Unfortunately, at the same time they are usually elevated as if they were goals. Confusing ends (goals) are neither intelligent nor are they empathic or inspiring.

You have probably seen your idea or plan for improvement disappear in the trashcan or somewhere on a shelf. This happens usually after your (project) manager has fired his micromanagement questions at you, like:
• Can you deliver twice as fast?
• Can you make a Gantt /project chart?
• Is this realistic?
• Do we have the money for this, considering cost savings?
• Is it budget neutral?
• Where is the project / release plan?
• What are the risks?
• Can this succeed?
• Nice idea, but that does not work here.

This management style focuses on how to manage a project, rather than focusing on the proposed solution and value for the customer. It also isn’t future oriented. It doesn’t look beyond the end date of the project or the project’s next milestone.

Unintelligently handling staff
In Human Resource Management (which sees you as a resource, in stead of a valuable human being) things are run at a low intelligence level as well. From Salary Tables to bonuses for the happy few, lease cars, absence of team rewards and standard ‘fuck-off’ premiums with cuts according to lay-off age or years of service. You will be hoisted into a one size fits all suite. Legal mathematically and, mind you, kind of objective too.

Even the outcome of the discussions about how you would like to enhance your competencies in view of your personal development, will be reduced to “smart” milestones. Quality, intellect and emotion are relegated into a contract deal. Actually, it’s a way to divide & conquer and is often used to forge dissent between you and your fellow worker.

Really intelligent
What is really intelligent is getting solutions by asking curious and intelligent questions. Questions like: Can I give feedback? How can we implement this successfully? How soon might we benefit from this? Does this proposal increase efficiency only or does it actually increase effectiveness and quality of our work? What does this mean for our customers? How can I help you get support? Are you willing to team up with ….(name of colleague) to draw up a business case?

These intelligent questions are almost always posed by only a few 'servant' managers.

Again more practical
I believe that when everything is regulated (to perfection), there is no attention to the problem, the customer and … you. Moreover, where rules rule no one recognizes ongoing developments in our environment. Because attention is given to the rules and only the rules. When you look at it in an intelligent way: the fewer rules the better!

To reach an intelligent solution or approach there are a few things conditional for its success, like:
- Sharing information and knowledge, on the whole and on the parts
- Occasionally take a step back to look from a distance
- Using a iterative approach and incorporated feedback loops
- Considering failure as a learning moment
- Collaborating together in diversity
- Visualization

For creative and – the not so obvious- solutions you can apply a number of methods and techniques. Such as an Agile project approach. Some Agile project management methods or the combination of an Agile approach and a more traditional project approach can work well. Everyone knows that’s a bit of a hobby of mine, but I truly believe in it!

Scrum, for example, is a very easy to remember 3 x 3 x 3 framework and may work very well with a lightweight form of Prince2. For instance where management is still a little hesitant to do everything Agile immediately. XP and pair programming work very fine with scrum and DSDM. To bring insights from the LEAN practices into a project is also intelligent.

The mere fact that in an Agile project, architects, testers and sometimes even an UX designer, are part of the design & construction team, to me is very intelligent. It will give the greatest solutions because the problem we are trying to solve is looked at / investigated from many different angles. This prevents mistakes made thru myopia. I don’t need to tell you that restoring a mistake after a product is in use, takes at least 10 times as much time and money as the time and money it takes to give attention to it earlier in the development process.

In Agile (and LEAN!) it is always absolutely paramount to create customer value by working iteratively. If you do not precisely know what creates the most value in the beginning; after a few short iterations with feedback loops the real customer demand will soon be clear. You can apply change in the solution process without RFC’s & chance management tools and processes. You’ll get the solution you need. Furthermore, a small piece of a working end-to-end system provides the ultimate proof of reality and is worth far more than several 'proof of concepts" together.

I’m sorry if this last bit of text is a bit vague. I like to explain and give more information. Please call me! If I do not know how to help you I know which Agile Coach, ScrumMaster or Lean Architect can.

Brainstorm
Another way of finding an intelligent solution is brainstorming. Together you tackle a problem, by telling what you think of it, how you can look at it in another way, what it is and what it is not. You may state anything. There is no assessment of data. Later on, solutions and comments are ranked, prioritized and some will be valuable enough to be developed further.
There is a risk to brainstorming, though. You can lose a feasible idea by ranking to soon. I have seen this happen sometimes. Instead of parking and prioritizing ideas it gets to be chopping and sawing of ideas. Mind that!
What helps to loosen your mind and generate ideas, is to pick a word from a dictionary that has absolutely nothing to do with the reason for the brainstorm. And then work on it all together. That's really out of the box thinking.

Some more 'out of the box'
Here is an exercise that’s called 'out of the box thinking. Three rows of word processing trios:

• Cloth - world – a blade of grass
• Man - branch - laughter
• Table - goat - flowers

The word pairs are a reason to venture and to make a business case. Participants each choose a word from the trio’s. The ones who chose the same word trio form a group together. This really gives a vibe. After this exercise you are ready to look at the real problem or request.

Dream state

Another way to look at the problem is to think about and describe the dream state (Lean dream state). We could ask ourselves: “What do we do to ensure that all people in our company suffer from a burn-out. How can we achieve this?" This can really be humorous but is, at the same time, very serious. Because we then focus on ways to turn this around 180 degrees and simply invent a solution so no one will suffer from a burnout. For more information about dream state call me smiley!

Open space
An Open Space meeting is a way of conferencing that is suitable for small (approx. 30) to very large groups (up to 1000 people, I'm told). An Open Space actually tries to capture those conversations – after another boring and usually frustrating meeting – that are held in the corridors, in front of the coffee machine or near the candy jar at the office managers office.
I wrote a blog about that: http://iloapp.abc-thinkbig.com/blog/weblog?Home&post=70. You can find a more detailed Wikipedia explanation here: http://en.wikipedia.org/wiki/Open_Space_Technology
What I like to claim is that in an open space you can invest on any subject. It can be about a problem with the customer, a technical problem, even on your mission and vision and strategy. The self-organizing ability and thus the intrinsic motivation and inspiration that an open space gives to solve a problem, is enormous.

Types of intelligence, the bridge
In the 19th century, they measured the size of your brain to say something about your level of intelligence. The Frenchman Binet invented the intelligence quotient test some 100 years ago. This test measures the practical, mental (or "cognitive") and creative abilities.
More recent research suggests that, besides linguistic, logical - mathematical and spatial aspects of intelligence - which correspond to the three Binet measures- there are more aspects of intelligence. These aspects are: musical, physical, interpersonal (what’s about another person and your relationship with others) and intrapersonal (what you know about yourself and your relationship with yourself).

I like to think that intelligence is, along with (professional) knowledge, brainpower, education and (life) experience is also about emotional intelligence. Emotional intelligence is empathy for the necessary changes and emotional involvement for solving problems, plus the ability to handle clients, colleagues and managers. Emotional intelligence cannot be seen separately from the other aspects of intelligence. One works with the other, one reinforces (or decreases) the other. Like, as you can see in systems thinking (More about systems thinking in the letter M for Mission Driven / mission driven)
What is remarkable, is that around the time that Binet invented intelligence quotients measurements, Francis Taylor invented Scientific Management. Taylor wrote his book 100 years ago also, in 1911 to be precise.

Scientific management claims, in short, that you can cut up pieces of a complex reality and thus be able to reduce them into manageable chunks. This led to an extensive division of labor because it was easier to manage, and hierarchy. So, divide and conquer again. Moreover, Taylor and his associates didn’t think highly of the intelligence of the people in the workplace. Investigations reported that the workforce scored around 70 IQ points at that time, while a manager did around 100. So you could better let a manager give small tasks to the workers. The manager had enough IQ to understand a part of the workplace while the big boss was obviously so smart to keep an overview and to formulate the mission and vision.

Management?
Smart thinking of Taylor. And sad as well, because in many organizations this paradigm was supplemented with management and organizational theories with additional short-term thinking, complexity reduction that doesn’t make sense, hierarchical models - Weber -, standard kinda straitjacket-control-philosophy, HR practices and so much more. I have already referred about this in my blog: http://weblog.abc-thinkbig.com/ # post39

Unfortunately, even today many companies and government organizations are managed on the basis of these corny management theories. I find it anything but surprising that Dutch managers work like this, according to Jaap Peters called, 'Anglo-Saxon "management method. These theories were common in training and they where taught at an early age. In projects and processes in HR, many of which are Anglo-Saxon relics (= something that no longer does what it promises) that are still used.

IQ in a diffferent perspective
Experts have found that the average intelligence in 1982 was 10% higher than in 1952. So 10% higher in 30 years time. That's quite a difference (thus significant). It is thought, that this has to do with prosperity and good food. Todays IQ scores, of people found in higher intellectual and higher administrative jobs is between 120 to 153. In lower intellectual occupations, technical and managerial work it is between 115 and 135. In more skilled labor and lower administrative occupations scores are between 110 and 117. And in low skilled labor it is between 105 and 109. An IQ of 70 (as at the time of Taylor's book) is now considered to be at the level of the mentally retarded / mentally handicapped. Scores that are between 85 and 100 are seen as average. That puts assumptions about the work floor, in Taylor's book, in a totally different perspective. It is not of this time anymore!

Here is a link to a TEDexTEDex speech that says a lot of intelligence now and in the future http://www.ted.com/talks/lang/en/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post113

S of SIMPLE

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld vr, februari 03, 2012 20:04:30

In my previous blog post I introduced an acronym: SIMPLE.

Each letter of the word SIMPLE stands for an approach, point or principle.

S= Success story or just story

I = Intelligence

M = Mission-driven

P = Passion

L = Love & Leadership

E = Energy-giving, empowerment

These words are carefully chosen and not just because the first letter of each word, together form the word SIMPLE. Yet the word SIMPLE has been my most important starting point. As promised in my previous blog, I will get more practical about SIMPLE, letter by letter. I’ll start today at the beginning and thus with the letter S. In an attempt to keep your attention, let me first tell you about the practical side and then my thoughts behind this.

S for success story

To draw op a successful and a compelling success story, your intent or question behind an idea must be very clear. It cannot be a loose baggy or ukase some managers like to ‘deposit’. When there is a fire, you can shout: ”FIRE, everybody leave the building!” or write what to do in emergency situations. For short term economic emergencies it is sufficient to sent out a decree of a temporary nature. But a success story contains more than just a fix for the short term. It describes a non-trivial problem and a way to solve it. There are several ways how we (together) can draw up a success story. The following three are the ones I like and have sufficient capacity/content to be successful.

Storytelling

The first way of making a success story that I would like to mention is based on a practice called storytelling. Storytelling is intended to send a message. A good story structures and organizes all chaos around us, informs everyone to the same level and makes your intentions clear.

It must be a story that has a head & tail and runs from start to finish, so to speak.

A good practice is to start with your conclusion and then tell how you got there. At the end you can tell what made you write the story in the first place.

After finishing your story you can ask what it means to the other person(s) en whether it appeals or not. A link to a video of a real storyteller can be found here: http://vimeo.com/14806071

You can find a method that can help you in a book by Barbara Minto: ‘the pyramid writing principle’, which is translated in English, Chinese, German and several other languages.

Solution based thinking

The second way to make a successful and activating story is based on a thinking technique, that came from the Milwaukee’s Brief Family Therapy Center, called: “solution-based thinking”. This way of thinking (which is a way of coaching as well), I have seen being presented and explained two times by Pierluigi Pugliese. This way of thinking is a very inspiring activity. In many ways I often do that when I take a long soak in my bath. More information can be found from this URL: http://connexxo.com/downloads/agilece2010/handout.pdf

Actually you start by thinking what your preferred solution looks like when you have realized it and then think what actions preceded that. Or what happened just before that. You do that by taking little steps backwards until you reach the point where you faced your problem. It is almost like the movie: “Back to the future”. Here you also begin with the end of your success in mind and with each step back you take, you get closer to your original starting point.

My opinion is that, before you start thinking solution based, you should have some idea about what the problem is to serve as an impetus to apply this technique. So you should attend to the problem first. I will address this in my next blog, when we talk about the “I” of intelligent in this SIMPLE story.

Sticky Stories.

The third way is from the book "Made to Stick" by Chip and Dan Heath. They give you practical tips on how to make a message stick. The Dutch title of the book is : “De plakfactor”. You can read the first chapter for free here: http://heathbrothers.com/madetostick/chapterone.php

It’s primarily a marketing-oriented approach to send the right message / for branding, but definitely a good way to create a success story. Especially if you create this message together.

There are 6 principles to make a message stick. You have to give the story:

S -> SIMPLICITY -> Don’t make it too complex and limit yourself to the heart of the matter.

U -> Unexpectedness -> Say something unexpected, surprising.

C -> Concreteness -> Talk about tangible things / examples, do not make it too abstract.

C -> Credibility -> Say credible things. Tell something you know as an expert in your field.

E -> Emotion -> Tell what moves you. Describe an appealing example. Tell it as ß ??

S -> Stories -> Tell a complete story from start to finish and make sure to include the experienced struggle to reach the solution. Formulate it in such a way that it invites the reader or listener to take action.

Again: Begin with the end in mind "(Steven Covey," 7 Habits of Highly Effective People ")

If I’ve succeeded to take you along in my story or if my story was sticky enough you have seen that the six principles lead to the word SUCCES(S) and end with the word STORY. So success. You may also have noticed that this story is a "loop". It is circular. We begin at the end and end at the beginning.

Considerations

There are some important considerations that led to my story. Too many people - many managers and some people who imagine that they are leaders - abuse the complexity of the things in our life for their own good. By making things look as complicated as they possible can – by using big words like complex & raplex - they lure us into following their frame of mind. They want to position themselves as - know it all’s, experts, the ones that easily survive in this world.

Note that they do - often more conscious than unconscious- provide you with an aura that they themselves create to let us and all the other people know that we are just ordinary mortals. The ones who are in awe of them and should crave to be like them. Their knowledge, experience and ability to perform political maneuvers at the right time give them influence and plain power.

They love for you to follow them with your eyes closed, looking in the direction they point out and fitting their plans. The moment you think: “Well there's really something to that, I want to contribute to this", their true intent reveals itself and then you’re hooked on their rods. The Dutch saying: “De aap komt uit de mouw” is very appropriate in this case.

Because with SMART formulated KPIs you get away from the core of the message. The one you thought was broadcasted. Their pressing appeal to your commitment and by demanding flexibility, your freedom and creativity is whittled down. Before you know you put your signature under a contract written in blood. Eventually it turns out that you are following a joyless edition of what you thought to be that beautiful thing. A beautiful thing you wanted to commit yourself to.

Keep it SIMPLE

Dear managers and executives you should act quite differently. If you want to win people (me for sure) for you, you must involve them with respect. Then they will love to contribute. It all starts by inspiring people with your success story. Or better yet: Making that success story happen together!

The next time I will unveil the meaning of the letter “I” in SIMPLE.

If you have any feedback, or want to supplement my story? I would really like you to Call or email me or comment on this blog

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post112

SIMPLE introduction

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld ma, januari 09, 2012 21:32:30

In this blog I want to introduce a new concept that I call "SIMPLE".

A good friend says it’s a "whole new philosophy on leadership," but that sounds too pretentious to me. At most it’s a fresh way of thinking about management. But even that creates high expectations.

In any case, it is my invitation to you to look at leadership in another manner. Or maybe you consider my thoughts as a traveler’s companion in your journey to your own mode of management. I’d say, "Decide for yourself".

If you want to know more after reading this, you can attend a presentation (in ENG). If you want to ask a question? Write to info@abc-thinkBIG.com, place a comment below or call me (cell No. is on the home page) Or if you have a suggestion to improve my concept, or -even better- share a story with me, which you think I should read? Please do!

SIMPLE is an acronym and each letter stands for an approach, point or principle. The explanation of the acronym below is still a bit "high level", say: “theoretical”. In my next blogs and publications, I will share with you the practical application. But let me first start with claiming the letters:

S = for success, success story

This letter stands for the successful things; the things we want contribute to. E.g. a socially relevant service, some meaningful idea you want to help achieve, the virtual network that you want to create, that great product your organization makes. Not the loose baggy or ukase from some manager that just thinks he can coach, or in advance proclaimed structural changes that has to be achieved based on 'old school management thinking ".

I = for intelligence

This letter indicates how and whether you have considered the ‘why‘ behind the demand of your customer, organization, manager or other stakeholder. Or whether a task is given to you just to fix something for the short term. In the Netherlands projects are diminished to mere COPAFIJTH (1) aspects. Your contribution to fulfill your job, working together with your colleagues, and your goals are reduced to SMART(2) formulations. Quality, Intellect and Emotion are degraded to a fixed outcome that is written down in blood.

M = for Mission driven

The letter M represents the bigger picture, which could be your own mission in life, the mission of your organization or anything else that you can really relate to. The letter M also stands for the question whether events are addressed solely within their own subsystem.

P = for Passion

The letter P stands for the passion you have to achieve things, where you are enthusiastic about. The reason you want to take responsibility for to accomplish by yourself and/or with your colleagues, business partners and friends.

L = Love & Leadership

This is the time in which the love of power (and money) must be replaced by the power of love. A love for money / status (shareholders view) is not enough anymore. Not in this time and age. Respect for your colleagues is ‘love in working clothes’. Real leadership means standing side by side and balancing all stakeholders needs including you own.

E = Energy giving, empowerment

The E stands for whether you get energy while you attempt to meet a specific goal, something you fancy to do. Or to note what it is that makes your energy leak away and therefore you should stop doing altogether.

Introduction

As said: This blog is still 'high level'. The practical effects and what my advice stands for I will explain in my next blog posts. I think I have found a concept that adds contemporary values to methods, techniques and ways of thinking. Those values that are really essential to achieve things. Actually, this concept calls for a radical break with linear thinking modes like Weberian and Taylorist theories, the idea that you can design and manufacture standard organizations and communities, only focused on rationality, efficiency and exclusivity, as was previously common thought.

Before:

The twentieth century was characterized by highly hierarchical organizations where, roughly speaking, the brains (the head) and muscles (hands) were separated thru division of power from top to bottom and tight division of labor. The thought work was done by techno structure (3) - on behalf of the top of the organization- on how the work had to be executed, especially for the operating core. This kind of organization fitted into the idea of a makeable world. Because these are rational, linear thought patterns, all emotion (heart) could play no role. (Only in the political power games, but that’s aside)

In short, it means that leadership practices and approaches / methods that were developed by first, second and third generation of management gurus way into the 20th century, are no longer appropriate in the present time. We require our "leaders" to show different behavior and a more effective approaches.

Present times:

The hierarchical organization, and according management models are no longer relevant in today's society.

Yet the hierarchical model is still the most common model. Economy is still dominated by hierarchical organizations in the form of large corporations, individuals with power and super large financial institutions. Even though the developments in society (knowledge, iterative development, self-organizing teams) necessary for organizations to respond are necessary to sustain.

The idea of the makeable world appears no longer feasible to implement. Actually, in the 21st century this concept is proven to be obsolete.

Also we do not need the large number of standard solutions for organizational design, consulting, management and division of labor and especially standard knowledge- and innovative solutions anymore. The SMART & COPAFIJTH handles and GANTT charts aren’t that useful.

We need customization, flexibility, innovative capacity, intrinsic motivation and peoples self-discipline to respond adequately to the "outside world". A bureaucratic organization is incapable to the latter. Top down power and from above direction reduces employees discretion to do what is necessary. That, while employee are really the ones that quickly and effectively respond to demands from the outside world. This staff in fact is in direct contact with what actually happens out there. And these are the people that have the knowledge and experience to cope with that.

Rules and procedures lead to distrust and passivity. To chilliness, where warm engagement is needed. And it leads to the idea you don’t need to do it "right the first time" because there is always someone checking what you did.

That is why we need SIMPLE

This is the time of co-creation and synergy, in which the heart is in a dynamic balance with efficiency and rationality, intuition, empathy, a listening attitude and inclusiveness. A time where the love of power and money is obliterated by the power of love.

This is the time where people want to focus on meaningful, motivational goals, the things they feel responsible for, that what they themselves want to achieve as individuals and not as follower of some "charismatic" manager or decision maker.

A time when head, heart & hands form a trinity.

(1) An acronym: communication, organization, personnel, administrative organization, finance, information, juridical, technical and housing

(2) Jet another acronym: specific, measurable, acceptable, realistic, time bound

(3) Mintzberg, ‘structures in fives'

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post111

inauguratie van Hans Mulder

AgileGeplaatst door Mary Beijleveld vr, december 30, 2011 20:43:26

Inauguratie van Hans Mulder als lector bij NOVI

Omdat het kennelijk een kippeneindje is van de van Heuven Goedhartlaan te Amstelveen naar de Kobaltlaan in Utrecht, kom ik zowat een halfuur te vroeg aan.

Mooi even tijd om in de auto mijn thuismail te bekijken op de 61i en wat er aan mail is bijgekomen op de zwarte bes. Haar fatsoeneren, lipstick op, iPad opduikelen; je weet immers nooit wat je tegenkomt…

Eenmaal binnen blijken er wel meer mensen aan de vroege kant te zijn. Ik bevind mij dus in goed gezelschap en begroet Kees Louwman en Jilt Sietsma. Ik stel mij voor aan twee heren waarvan er een (Jan van Bon) kennelijk een onderzoek heeft gedaan bij mijn huidige werkgever. Hij begon met te verklaren dat wij reddeloos verloren waren. Na enig doorvragen bleek ie 2 jaar geleden samen met SVB-ers een aantal interviews gehouden te hebben over service management. Toen een heel verhaal over een wat een tool nu wel en niet is en dat hij er wel een in de aanbieding had. Pff. En een nogal pertinente mening dat de resources van een bedrijf mensen, tijd en middelen zijn.

Daarop maar even de opmerking gemaakt dat onze meningen daarover sterk uiteenlopen. Ongeduldig type want hij vroeg mij in maximaal 15 woorden uit te leggen wat het nut van Agile ‘nu eigenlijk wel is’. Daar ben ik dus niet ingetrapt en heb hem dat ook zo medegedeeld. smiley

Vlak voordat het officiële gedeelte begint, worden we verzocht aan ronde tafeltjes te gaan zitten. Op elk tafeltje staat een laptop. Kennelijk gaan we ook nog aan het werk vandaag. Henk, zo stelt een andere meneer zich voor, is docent en adviseur voor het MKB. Lekker gewoon, om je zo voor te stellen!

Vervolgens komt Hans persoonlijk gedag zeggen en ben in de gelegenheid hem mijn cadeautje te geven (woehaha, mijn eigen boekje SOAgile – isbn: 978-94-6190-500-0 smiley).

Vervolgens start Jilt met de inleiding waarin hij iets over de geschiedenis van NOVI verteld dat teruggaat tot de oprichting door Max Euwe en de latere AMBI (Ja, lieve mensen: Automatiseren en Mechaniseren van Bestuurlijke Informatie) modules. Daarnaast verhaalt hij het een en ander over de nieuwe koers en de NOVI USP’s.

Dat van die AMBI modules wist ik natuurlijk al; ik heb er zelf de H variant met goed gevolg bij hen afgelegd en dat deze hogeschool geaccrediteerd is door het NVAO wist ik ook maar ik wist niet dat zij niet gesubsidieerd worden.

Jilt belooft dat wij vandaag ‘iets’ gaan doen met constructie, modellen en ontwerpen en noemt Jan Dietz. Hans is op DEMO van Dietz kennelijk gepromoveerd. Ik vermoed ondertussen dat daar die laptops voor zijn….. Lijfspreuk van NOVI is: niet de grootste, wel de beste en integer! En daar gaan ze zelfs aankomend jaar mee in de tv reclame.

De nieuwe richting behelst onderwijs van voorheen groepen en trajecten naar individuen en vakken, de bejegening is op personen gericht; Excelleren wordt gestimuleerd, ze gaan van kennen naar kunnen en vooral dat laatste wil men ondersteunen door de instelling van het lectoraat.

In de stichting NOVI wordt de accreditatie beheerd door Theo Mulder (vader van) die vervolgens aan het woord komt en een wat uitgebreider loopje door de geschiedenis doet. De vader van Hans heeft kennelijk ook meegeholpen aan de ontwikkeling van de school; eerst als leerling voor AMBI, later als docent en als examenmaker voor EXIN.

Vervolgens komt de lector zelve aan het woord. De rede is getiteld “back to the future”. Hans heeft bemoeienis bij allerlei bedrijven als partner, directeur en adviseur. Allemaal parttime en daarnaast dus nu ook parttime lector.

Ook bij andere onderwijsinstellingen heeft hij allerlei functies: lectoraat professoraat executive professor, affiliate researcher. Hij is voorzitter EEI en werkt voor de onderzoeksschool CIAO, doet afstudeerbegeleiding en hij is daarnaast mediator en arbiter bij juridische geschillen. waarschijnlijk ook last van latent adhd?

Vervolgens haalt Hans het boek van Jim Johnson van de Standisch group “My life is failure”. Nog net niet mijn meest favoriete boek maar wel een met stip! Hij verwijst naar de onderzoeken en toont dat het succes van een project om 20% + 15% mensen gaat en 15% om wensen. De tools staat helemaal onderaan met 1% ergens en op plaats 6 Agile projectmanagement.

Take that Jan!

De uitkomsten zeggen Hans het volgende:

Willen daarom met relevante partners samenwerken.

Kiezen de wereld van ict & van de bedrijfskunde

Het gaat hen om opvattingen & theorie van onderzoekers

Het Curriculum wordt verbreed & verdiept

Het onderwijs gaat ook meer gebruik maken van elektronische en digitale middelen zoals wiki, gezamenlijke digitale werkplek, youtube filmpjes van allerlei goeroes etc. Nu valt mij op dat er tien banieren staan waarop elk van de succesfactoren staan uit het Chaos onderzoek, in het Nederlands. Schitterend!

Wet van de twee gezichten; gebruik van user skills

Wet van de cheeta: beslis snel

Wet van het doolhof: heb duidelijke bedrijfsdoelstellingen

Wet van de vijf doodzonden: voorkom mismanagement

wet van de aap: optimalisatie

wet van de eetbare olifant: reductie in complexiteit

wet van de hoedenmaker: fatsoenlijk projectmanagement

Wet van de lege stoel: voorkom vertrek projectleiding

Wet van de panda: niets te veel doen

Wet van de hamer: a fool with a tool is still a fool : juiste tools en infrastructuur

Vervolgens moeten we per tafel lijstjes invullen voor een onderzoek, dat gefalsificeerd wordt met behulp van een rekenprogramma en gecontroleerd met een controlegroep.

Daarna met lego steentjes iets nabouwen. Helemaal wetenschappelijk met observatoren.smiley

Omdat onze voorzitter heeft bepaald dat we de opdracht onmogelijk kunnen uitvoeren gaan Kees en ik gewoon maar wat bouwen (hetgeen een huis en een boom oplevert) en ondertussen praat ik met weer twee andere heren over Feng Shui en de vier moraliteiten: de waarheid, schoonheid, goedheid en liefde en ik zie natuurlijk weer meteen een link met mijn SIMPEL verhaal. We wisselen na het hele gebeuren onze visitekaartjes uit en beloven elkaars website te bezoeken.

Na het officiële gedeelte zijn er hapjes en drankjes. Helemaal prima verzorgd. En we mogen 3 boeken meenemen. Die van Linda Terlouw over service oriëntatie en twee Hans & familie.

Ik feliciteer Hans nogmaals en maak een soort halve afspraak om op een maandag met hem door te praten over opleidingen op Agile gebied. Ga ik zeker nog doen!

Verder raak ik nog aan de praat met 3 mannen van een IT bedrijf over de portal die ze voor NOVI aan het maken zijn, over Open Space en de evenementen en lidmaatschap bij het Agile Consortium.

Ben blij dat ik de uitnodiging heb gekregen. Leuke avond, waardevolle contacten en momenten van verbinding.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post110

LAC 2011, dag 2

AgileGeplaatst door Mary Beijleveld zo, december 18, 2011 20:49:33

Na een welkom en wat huishoudelijke mededeling door Marc Ramselaer begint de tweede dag van het LAC met een keynote van Jan Bosch.

Zijn speech gaat voornamelijk over snelheid en innovatie door architectuur. Agile architectuur wel te verstaan, want dat is het; hoewel hij het woord niet een keer gebruikt en Engels spreekt. Hij haalt Jack Welsch’s quote aan “If you are not moving at the speed of the marketplace you al already dead, you just haven’t stopped breathing yet”

Jan stelt dat integratie georiënteerd hetzelfde is al gecentraliseerde architectuur en beveelt aan om component georiënteerd te gaan. Hij stelt dat je niet (meer) gefocust moet zijn product maar op services. Dat maakt overgang naar de cloud gemakkelijker. Dan nog weer eens een onliner “ No efficiency improvement will outperform cycle time reduction” want als 10% reductie gelijk is aan 1 miljoen zal eenzelfde percentage sneller naar de markt brengen, honderd miljoen opleveren.

Boodschap is dus focus op snelheid en het weg halen van de langzame cycli in software engineering. Wij moeten van een traditionele manier van software ontwikkeling met zijn onacceptabele complexiteit en coördinatiekosten naar andere manieren toe:

Zij ervaring is dat dingen beter werken met kleine teams die zichzelf selecteren, zichzelf dirigeren en organiseren en met een kwantiteitsmeting op output.

Over architectuur eenvoud stelt hij dat er “Backward compatibility” moet zijn, geen versionering en wel composeerbaarheid, continue onafhankelijke ingebruikname, een tot de klant terug te brengen meetbaar gebruik en feedback daarvan aan de ontwikkelaars. Ondertussen maak hij allemaal grapjes maken die de zaal niet begrijpt. U begrijpt het al, de man is het helemaal met mij eens: Agile en SOA oftewel SOAgile, I couldn’t agree more smiley

Na deze leuke keynote ga ik naar de presentatie van Andrej Koelewijn. Het gaat bij hem over Scrum onder architectuur. Andrej verwijst naar de gedachte van het management dat scrum alleen voordelen heeft voor ontwikkelaars en deze als een cowboys gezien worden. He, dacht ik, ik hoor mezelf weer terug. Scrum is voor productontwikkeling bedacht, niet voor softwareontwikkeling. De business wil resultaten.

Helaas maakt Andrej gebruik van bijna alle Engelse scrum / ontwikkelaars termen zoals planningpoker, manufactoring, features, backlog, maken van tooling, over Sap implementation, mockups , native apps, handovers, hyper productive teams. Het duizelt het publiek. Jammer!

Wat wel mooi is dat hij tekeningen gebruikt uit “on the back of a napkin” (op de achterkant van een sigarendoosje) maar vervolgens schiet hij te snel door de materie heen. Het is ook lastig om alleen de essentie van scrum in een heel korte tijd te presenteren. Moet je heel veel weglaten.

Zijn stellingen zijn volgens mij helemaal correct. Maar ja, ik weet er teveel van en de vraag is wie van de mensen die gekomen zijn, dit veel te snelle blabla vinden. Oproep om architectuur dat Agile ondersteunt op grotere schaal, en architectuur die modulering en communicatie ondersteunt. Ook nog even snel aangetipt dat de organisatie structuur liefst de cellenstructuur heeft (Wintzen)

Na een korte pauze ga ik track 1 volgen die onder leiding staat van Jan Truijens, een eminent grise, maar die allesbehalve ouderwetse ideeën heeft.

Hij start met te laten zien ‘What bullshit is’ door Harry Frankfurt, een Princetown professor, aan te halen en een Youtube filmpje te laten zien http://www.youtube.com/watch?v=hp_c8-CfZtg&feature=related.

Jan's verhaal komt er op neer dat de ene helft van architectuur communicatie is en de andere helft ook. Hij heeft het helaas voornamelijk over schriftelijke communicatie. Maar dan moet dat niet alleen normatief en prescriptief zijn maar descriptief en imperatief.

Ook Jan Truijens maakt regelmatig grapjes, die ook niet door iedereen gewaardeerd worden. Zoals de stelling dat “van onderen” van bovenaf wordt geroepen. Even een doordenkertje…smiley

Verder vraagt Jan zich af of de nieuwe werker een is uit de generatie Z. Hoe zal deze omgaan met functiepunten?

En dan is het pauze…

Ik wilde nog naar “het spel en de knikkers”: over zaakgericht werken maar raak in de centrale hal telkens met iemand anders in gesprek. Met Joost, Andrej, Viktor, Mike. Dat zijn zulke leuke en interessante gesprekken dat de tijd omvliegt en ik een aantal presentaties uit het programma mis. Ook de uitreiking van de NAF penning aan Danny mis ik. Maar gelukkig wordt ik door mijn collega Alcedo bijgepraat en neem ik nog even de gelegenheid te baat om Danny persoonlijk te feliciteren. Dan is het overigens alweer 16:00 uur en ik maak mij op om naar huis te gaan.

Omdat er weinig file is ben ik weer vroeg thuis.

Boodschappen doen, huisvrouw spelen. Niks architect… smiley

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post109

LAC 2011, dag 1

AgileGeplaatst door Mary Beijleveld vr, december 09, 2011 14:24:25

Na aankomst in Nieuwegein wilde ik na een kopje thee eigenlijk even het programma doorbladeren. Blijkt dat mijn ex collega Egon ook al vroeg aanwezig is. Daar hebben we gebruik van gemaakt door even flink bij te praten en wat humorvolle herinneringen op te halen. Ook Jan en Coby nog even gesproken. Niet helaas al die sociale contacten maar daardoor miste ik wel de ontbijtsessie van Hans Mulder.

Na de introductie door Marc Ramselaer kwam de keynote op dag 1 van

Ron Rozendaal, CIO VWS. Zijn speech ging vooral over verschillen. Nl. tussen de (blauwe) architect en de consultant, over goed genoeg vs. perfect, over ingewikkelde platen vs simpele taal & versimpelde tekeningen en over het verschil tussen gelijk hebben & gelijk krijgen.

Het was een leuke opwarmer voor de dag.

Daarna was Eoin Woods aan de beurt, leider software architect bij een bank. Zijn presentatie ging over Principes, viewpoints en perspectieven. Over strak gedefinieerd beleid en standaarden die applicatie architecten erg beperkend vinden en niet van toepassing op applicatiearchitectuur. Waarom? Omdat volgens hem Enterprise architecturen beperkingen opleggen mbt kwesties die de hele organisatie aangaan, die genegeerd (mogen) worden door software architecten. Volgens hem komt dat laatste doordat software architecten een andere

andere scope en tijdshorizon. En dat liet ie o.a. zien in een matrix. Daarbij gebruikmakend van de architectuurdefinities van Danny Greefhorst en Erik Proper.

Eigenlijk het gebruikelijke en beslist niet nieuwe verhaal over niveaus van architectuur (lagen) over doelen, rationale, leidend en afgeleide principes, over het besluitvormingsproces, over principes die een gids kunnen zijn en gelukkig sloot hij af met de constatering dat je samenwerking moet bevorderen en waardes met elkaar moet delen.

En dan is er een korte pauze.

Aan de hand van het programmaboekje besluit ik de Agile track te volgen die door Gero Vermaas is georganiseerd.

Gero start de track door te de uitkomsten van een onderzoek naar Agile waarin naar voren komt dat organisaties niet zonder architectuur kunnen. Vervolgens worden de sprekers en de onderwerpen van hun presentaties opgesomd.

Er zaten 5 presentaties in de track

1e is van Gero zelf, dan Mark Lankhorst, Vincent Oostindië, Mark van Holsteijn en vervolgens Freek Leemhuis. Behalve Vincetn voor mij allemaal ‘usual suspects’

Track 1: Gero Vermaas

Agile zorgt voor een goede communicatie maar omdat het een keten is is het nodig dat de hele keten Agile is.

Voor de structuur en ook het proces kan de architect een grote bijdrage leveren.

De architect communiceert, draagt visie uit en realiseert. Volgens Gero ;) He thinks big en acts small. Zet het kader neer en helpt bij het realiseren c.q. blijf betrokken bij project.

In de realisatie van projecten moet de architect als technische product owner betrokken zijn Dat vraagt om dienovereenkomstig vakmanschap en sociale competenties. Daarbij haalt Gero Conways wet aan: IT is de spiegel van de business unit IT en dat loopt niet synchroon met inrichting van de businessunit (?) en hij verwijst naar het boek Simple Architecture van Roger Sessions (waar Mark later nog op terug zal komen)

Uit het verhaal begrijp ik in ieder geval dat het ook voor Gero een hele zoektocht is naar het vraagstuk hoe Agile en Architectuur in balans kunnen komen.

Ook dit verhaal klinkt natuurlijk bekend. Om niet arrogant te lijken heb ik maar geen verwijzing naar mijn artikelenreeks over hoe architectuur en Agile samen kunnen gaan gewezen. Dat doe ik dan maar op deze plek J

Mark Lankhorst zijn insteek begint met de ‘klassieke’ reden voor agility op business niveau: wendbaar in de markt, het verdienmodel, het resource en kosten vraagstuk, het kunnen bedienen vanuit andere kanalen, partnerschap in de keten, compliance met veranderende regelgeving, volumes (cloud), nieuwe technologie (any device) efficiëntie. Bedrijfsproces management (in de brede zin) en de Lean gedachten zijn drijfveren voor agility

Voor elke organisatie kan de combinatie van drijfveren anders zijn. Flexibiliteit in de bedrijfsvoering is niet gratis en moet ontworpen worden.

De vraag is wat bereikt moet worden en wat de impact daarvan is op je bedrijf. Omdat het LAC ook een podium is voor een beetje reclame voor het bedrijf gaat de presentatie al gauw richting het nieuwe tool dat een eerste indruk waar de hotspots op risico en compliance in een bedrijf zitten. Hè getzie, denk ik “Uiteindelijk komt het verhaal toch weer neer op software en hardware” en waar zitten die 80 Agile practices dan?

En waar is de mens nou weer gebleven? De mens is onderwerp van Agile kernwaarde nr. 1 tov de medewerkers gelijk trekken met infrastructuur en resources. Hmmm, agility als verdien- en marktmodel. Wel een mooie poging om een ronde staak (Agile) in een vierkant (traditioneel / geldgefocuste managementmodel) gat te steken.

Het zal wel naïef zijn (en dat hou ik liever zo) maar de mens is het allerbelangrijkste onderdeel van het systeem in de definitie van het systeem dat hier gebruikt werd. De dialoog die ik na de presentatie met Mark startte, werd helaas wreed verstoord. Later kreeg ik van Mark een kaartspel genaamd ‘het Agile Service Development Spel” met stories, events en practices, dat zowel leuk als verhelderend is welke Agile werkwijze je kunt toepassen bij welke gebeurtenis. Hartstikke bedankt nog vanaf deze plaats!

De lunch is als vanouds meer dan prima. Die nuttig ik samen met mijn twee (huidige) collega’s Alcedo en Edwin. Al lopende door de zaal kom ik weer wat oude bekenden tegen en dat nodigt uit voor klessebessen (ouderwets woord voor netwerken ;))

Middagprogramma:

Vincent Oostindië, volgens die werkt als applicatie architect bij de Rabobank

focust een project op lokaal optimalisatie, zonder volledig beeld te hebben van de visie en context en het leveren van waarde. Daarom kan architectuur projecten verbinden voor toekomstvaste oplossingen geeft het context en visie en dus waarde op lange termijn.

Volgens Vincent is de enige die dit kan, de architect

Agile in architectuur betekent iteratief met stip op de horizon. Projecten maken kleine stapjes, leren en kunnen bijsturen. De details kunnen pas ingevuld worden op het moment dat het nodig is met tegelijk een focus op toevoegen van waarde.

Onder verwijzing naar Martin Fowler: “If it hurts, do it more often” propageert Vincent: kleine stappen, feedback en oefenen. Volgens hem moeten architecten vooral het volgende doen:

Bijna dagelijks overleg

Communiceer als architecten onderling met de teams bij standup meetings, planningssessies en retrospectieven en over teams heen bij de scrum of scrums meetings.

Definieer technische user stories is het antwoord op de Agile valkuil (?) bv probeer een aantal alternatieven, dan kiezen.

Toon technische voortgang in sprint demo door automatische regressietesten,

doe aan sonar rapportages en kweek begrip bij alle partijen.

Werk op basis van ‘getting thing done’ (die is van David Allen) en kanban en prioriteer zichtbaar over projecten heen,

Houd als doel het wegnemen van impediments en probeer niet zelf een te worden

Allerbelangrijkste voor hem is de contante waarde van de investering door Agile: Door direct iets op te leveren dat verkocht kan worden, genereer je geld om later de aanvulling te betalen.

Zowel op infrastructuur als project portfolio gebied.

Kan ik het wel mee eens zijn.

Het rare wat mij overkwam bij de volgende sessie van Mark van Holsteijn’s presentatie is dat ik er geen aantekeningen van gemaakt heb. Ik heb wel getwittert met reactie over en weer met Roger Sessions. Ik kreeg ook een beetje kromme tenen omdat het verhaal over complexiteit reductie zo complex gebracht werd door Mark. Dan kun je het beter simpel doen. Volgens mij had hij wat voorbeelden uit het boek van Roger Sessions moeten gebruiken, met vermelding uiteraard. We hebben er later nog even over gepraat. Marc was echt van mening dat een service oriented architectuur zeer complex is vanwege de vele ‘verbindingen’ en dat je beter point to point tussen grotere ( kunt hebben. Dat klonk al wel weer helemaal Roger Sessions. We kwamen er niet uit. Destijds bij de training op basis van het boek “simple architecture for complex enterprises” ook al niet. Het gaat er volgens mij nu juist om dat je geen vaste verbindingen hebt. We gaan ’t er vast nog wel eens over hebben!!

Als laatste sessie van de track presenteerde Freek Leemhuis “Agile software development needs a lean approach”

Daarbij meldde hij dat wij zoveel mogelijk processen en methodes uit de Japanse krijgskunst moesten leren. Vooral de ontwikkelaars.

Ik kreeg meteen het beeld binnen van de programmeur met een samoerai zwaard. Zoals Bjorn Aris zei: blijft in het NU, het NU, het NU. Inwendig moest ik erg lachen waardoor ik natuurlijk een deel van de presentatie minder aandachtig kon volgen. L

O, ja softwareontwikkelaar maken meer gebruik van Agile meer dan de business en operations. Zo ik zit er weer in….

Product owner moet mandaat hebben, weet wat het product moet brengen en zijn tijd goed aan het proces wil besteden. Die jongens en meisjes zijn moeilijk te vinden.

Scrum is generiek en XP kent meer engineering technieken.

Lean is de missing link naar de business, Fabriceren is niet hetzelfde als software ontwikkelen maar heeft meer weg van productontwikkeling. Vervolgens ontstaat er een discussie BDUF terwijl het eigenlijk over scenario’s gaat, denk ik… Enfin.

Ik besluit dat ik mijn portie gehad heb, zeg nog een paar mensen gedag en vertrek naar huis. Het was een leuke dag. Morgen dag twee.

De presentaties zijn overigens te downloaden op www.laccongres.nl (het wachtwoord is LAC11_2311).

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post108

Energie en Agile Open Hollland 2011

AgileGeplaatst door Mary Beijleveld zo, november 06, 2011 15:08:34

Het is nu zondag 6 november 2011. Mijn wederhelft is een eind gaan fietsen en straks gaan we samen naar zijn 84 jarige moeder om wat bij te kletsen. Daarnaast maak ik ruime porties als ik soep en stoofschotels bereid, die ik dan invries en meeneem. Ze zegt dat ze mijn brouwsels lekker vindt, dus mag ik dat graag doen.

Nu kan ik dus even tijd maken om een stukje te schrijven over de afgelopen dagen en mijn belevenissen bij Agile Open Holland. Ik heb het mezelf erg druk gemaakt de afgelopen anderhalve week maar er geen energie door verloren; integendeel. Of ik heb een afweerschild voor energiezuigende mensen en dingen. Enfin, het zal ook wel komen omdat ik telkens een besluit neem of ik me door de energie vampieren laat beïnvloeden of me er niet door laat storen.

Uiteraard heb ik ook gewoon moeten werken, hetgeen praktisch omschreven inhoudt dat ik veel gecommuniceerd heb, gelezen , commentaar en mening heb gegeven en advies(jes) geschreven heb. Het gaat te ver om daar meer over te vertellen dan dat het over de strategie ging, over taakstelling en uitvoeringstoetsen, de visie op de architectuur 2.0 en de inhoud van projectdocumenten. We zijn met de afdeling verhuisd naar een ander deel van het gebouw, dat gaf wel wat rommeligheid, in- en uitpakken en wennen aan de andere werkplekinrichting.

Daarnaast wil je ook nog kwalitijd met je partner doorbrengen, de huishoudelijke dingetjes doen, ik moest nodig naar de kapper, verjaardag en andere privézaken. Sommige dingen belangrijker dan andere, dat wel. En ja, ik was dan ook gevraagd om een keynote (jawel, ahum) te geven op Agile Open en wel samen met iemand die ik in het geheel niet kende: Bart van de Klundert. Voorgesteld door Sandra Warmolts en Lillian Nijboer, de organisatoren van de tweedaagse.

Na onze pennenvruchten te hebben uitgewisseld hebben en aftastend het bereik van onze conclusies vergeleken te hebben, hebben we elkaar vorige vrijdag pas voor het eerst IRL gesproken. Het bijzondere was dat we meteen met het maken van een presentatie aan de slag gingen en constateerden dat wij, ondanks dat er veel verschillen in de afbakening van de inhoud van onze onderzoeken zaten en wij ook persoonlijk veel van elkaar verschillen, wel tot soortgelijke conclusies kwamen.

Daarom besloten wij onze keynote juist over die overeenkomsten en verschillen te houden, met uitleg over verschillen in denkwijzen in generaties en feminiene & masculiene hersenwerking smileyen wat prikkelende uitspraken en stellingen toe te voegen. In het daaropvolgd weekend wat dia’s en materiaal naar elkaar gestuurd en afgelopen woensdag de presentatie in zijn geheel doorgelopen.

Omdat ik donderdag aan een training met al mijn collega’s ging deelnemen, had ik met Bart afgesproken dat ik zou proberen om donderdagavond tijdens het diner aan te schuiven zodat wij zo nodig nog een keer onze preso konden oefenen. Degene die mijn twitterfeed hebben gevolgd op die donderdag weten dat ik ’s ochtend al bijna twee uur in diverse files heb gestaan om de locatie van de training die op 25 km van mijn huis gelegen is, te bereiken.smiley

Omdat het Open Space Holland diner rond 6 uur zou starten, ben ik om 16:30 uur bij die training vertrokken. Ik weet niet wat er allemaal aan de hand was die dag maar ook de rit naar Dieren (110km) verliep zo stroef als het maar kan. Na zo’n 50 km in een file op de ringweg Amsterdam en A1 te hebben vertoefd kwam ik rond 18:45 in Dieren aan. Toen had ik mijn portie fileleed voor een jaartje wel gehad.

Het buffet stond gelukkig nog te pruttelen dus heb ik eerst lekker gegeten en wat gezwaaid naar alle bekende mensen. Even bijgepraat met Erik en Bart. Ik hoorde dat de keynote van Sander van die dag heel goed was. Het toetje (ijs) kwam snel daarna en vervolgens gingen we activiteiten doen.

Ja hoor, steile wand klimmen. Afgezien van het feit dat er voor mijn achterwerk geen passend klimtuig was en 2 van die dingen combineren tot 1 geen optie, bedacht ik mij dat mijn knieën dit niet echt zouden doorstaan. Dus daar heb ik voor bedankt en mij beperkt tot aanmoedigen. Bij het curling kon ik ook al zo weinig bijdragen want kreeg in totaal 1 punt op mijn conto bijgeschreven ondanks de aanmoedigingen van Maarten en Linda, mijn –zwart zonder sticker- teamgenoten. Bij het boogschieten ging het een stuk beter. Maar in de bar, toen de muffe muziek eindelijk vervangen werd door wat uptempo trance, werden mijn prestaties pas van hoog niveau. We hebben zo’n een lol gehad met dansen. smileyVooral met Luus. Maar ook de andere dames en heren deden enthousiast mee. Volgens mij liep het tegen 2 uur ’s nacht dat ik te bed ging.

Het koste geen enkele moeite om in slaap te vallen; eigenlijk kan ik mij niet eens meer herinneren dat ik mijn hoofd op het kussen legde, en ik werd alweer om 7 uur wakker. Omdat we het oefenen van de preso de vorige avond niet hadden gedaan, ben ik zo’n drie kwartier voor het ontbijt naar de zaal gelopen in de hoop dat Bart tot eenzelfde idee zou komen. Toch was het enige dat we gedaan hebben, kijken of de techniek in orde was, de laptop aangesloten en even gekeken of we Internetverbinding hadden om het youtube filmpje te laten zien.

Na het ontbijt was het zover. Best wel soepel en alsof we het al jaren deden, presenteerden we onze Agile & architectuur (verschillen en overeenkomsten). Aan het applaus en aan enkele voorstellen voor de open space onderwerpen konden we merken dat de andere deelnemers onze presentatie waardeerden. Ook de complimenten die we kregen in de loop van de dag bevestigden dat. Daar gaat mijn neus dan toch van krullen, za’k maar zeggen.smiley

Omdat ik de volgende dag dinergasten zou krijgen en nog flink wat boodschappen moest halen, vertrok ik alweer bijtijds uit Dieren. Deze keer 130 km zonder al te veel gedoe op de weg. Eerst op de ring A’dam Noord langzaam rijdend verkeer.

Na thuiskomst direct met mijn wederhelft boodschappen gedaan, samen gegeten, elkaars belevenissen aangehoord en vroeg naar bed. Als je energie wilt houden is een goede nachtrust errug belangrijk, net als gezond eten, een optimistische blik op de toekomst en blij gemoed & mensen die je energie geven. Je weet wel, het soort mensen dat je o.a. op een open Space ontmoet.

Whoever comes is the right people; zo is het maar net!smiley

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post107
« VorigeVolgende »