Testosteron en Agility
AgileGeplaatst door Mary Beijleveld zo, mei 03, 2009 10:55:16In het aprilnummer van Software Release Magazine werd mijn column met dezelfde titel als deze blog opgenomen. Helaas moest mijn oorspronkelijke tekst beduidend ingekort worden en stonden er twee tikkertjes in.
Daardoor werd het stuk beduidend minder gebalanceerd dan mijn bedoeling was. Bovendien stond het adres voor reacties mary.beijleveld@approach-alliance.nl er niet bij vermeld, terwijl ik nou juist graag wilde dat erop gereageerd zou worden.
Voor de liefhebber hieronder de oorspronkelijke tekst:
Testosteron en Agility
Tijdens een interview (zie SRM, nummer 5-2008) werd door de deelnemende heren melding gemaakt van de ‘testosterongedreven persoonlijke succesfactor’ welke samenwerking in de weg zou staan. Het is maar goed dat ik die frase niet verzonnen heb omdat ik als vrouw vermoedelijk daarmee in de zogenaamde verdachte hoek geplaatst zou worden. Toch was ik wel aangenaam verrast dat de heren de verbinding legden tussen het gebrek aan samenwerking en werken voor het eigen belang als meer ‘masculiene’ eigenschap, en Agile praktijken als een meer feminiene aanpak.
De wereld van de ICT, is voornamelijk een mannenwereld. Als ik op LinkedIn naar de bedrijfsstatistieken kijk dan wordt dat telkens bevestigd. Het aandeel dames schijnt volgens onderzoeksbureaus zelfs minder te worden. Er zijn een aantal trends te bespeuren die ik daarom erg interessant vind en die met name over het verschil tussen de, arbitrair ingevulde ‘constructies’ feminien en masculien, gaan.
Daarvoor heb ik even een aanloopje nodig: Ontwikkelaars ervaren sinds een aantal jaren dat teveel nadruk werd gelegd op documentatie, projectmanagementtools en geld i.p.v. op kennis, mensen, soft skills en kwaliteit in ontwikkelingsprojecten. Bedoeld werden de projecten die in opeenvolgende projectfasen worden opgedeeld, waarin elke discipline haar ding doet, via overdracht aan de volgende discipline wordt overgedragen én die bestuurd wordt via een soort ‘command and control’ structuur. Zeg maar de bureaucratische waterval methodiek.
De kenniswerker werd behoorlijk ongelukkig van de manier waarop er werd gemanaged en voelde zich als mens nogal ondergewaardeerd. Aan de soft skills en aanwezige expertise werd door managers te weinig aandacht besteed. Bovendien resulteerden veel IT projecten in ongeschikte informatie systemen, applicaties die te laat opgeleverd werden en te hoge kosten. Elk van de software ontwikkelingsmethoden richtte zich op een deel van het proces en de managementmethoden gingen uit van ofwel iteratief werken ofwel opdelen van projecten in overlappende fasen en hadden allemaal hun een eigen insteek of ‘smaak’. Een veelheid aan manieren dus.
Een speurtocht naar methoden die zowel recht doet aan de professionele mens in ICT projecten als betere softwaresystemen waar de gebruikers echt iets aan hebben oplevert, werd gestart. Door een klein aantal mannen, die elk min of meer één van de ontwikkelmethoden vertegenwoordigde, werd in 2001 de “Agile Alliance” opgericht. Deze alliantie wilde een beweging op gang zetten om er voor zorgen dat ICT mensen plezier in hun werk kunnen behouden terwijl zij tegelijk snel, kwalitatief goed werk opleveren. Immers, een blije werknemer is een productieve werknemer. Ze hebben een viertal kernwaarden geformuleerd:
- Mensen en interacties gaan boven processen en hulpmiddelen
- Werkende software gaat boven lijvige documentatie
- Samenwerking met de klant gaat boven contract onderhandelingen
- Openstaan voor veranderingen gaat boven het volgen van een vooraf opgesteld plan
Daarop is er discussie ontstaan over welke methode wel of niet ‘agile’ is, die nog wel enige tijd zal voortduren. Nieuwe aanpakken ontstonden en onderzocht werd hoe bestaande projectmanagementmethoden, die de hele levenscyclus van een project bestrijken, zijn te combineren met Agile aanpakken. Hoewel ‘Agile’ in ICT serieus is bedoeld, wordt het begrip inmiddels te vaak als sexy marketingkreet gebruikt. Het is immers een gewoon Engels woord en dat maakt de discussie over Agile soms verwarrend.
Wat mij intrigeert, is de vraag of er met de Agile kernwaarden een soort “vrouwelijke injectie’’ in de ICT wereld is gegeven. Het vraagt misschien wat lenigheid van geest maar als ik kijk naar de ordening in de verschillen tussen zogenaamde feminiene en masculiene eigenschappen en deze vertaal naar de veranderingen, kom ik op het volgende:
Feminien:
- Wij (samenwerking, interoperabiliteit)
- Circulair (iteratief)
- Pluriform (multidisciplinair)
- Aanpassen, invoelen
- Computer zien als hulpmiddel
- (Systeem) interactie
Masculien:
- Ik
- Lineair (algoritmen)
- Singulier (per discipline)
- Vast plan / planning
- Computer zien als attractief object
- (Systeem)ontwerp en –bouw
Of is er een verschuiving naar ‘genderneutraliteit’ in de ICT wereld aan de gang omdat de klassieke monocultuur van fitte (witte) mannen in deze wereld niet meer past? Zonder er een semantische discussie over te willen voeren, zou ik hier graag eens met informatici en technici uit de ICT wereld over van gedachten willen wisselen.
In een volgende column wil ik het verschil tussen goed leiderschap en fatsoenlijk management bediscussiëren omdat, als ik het zo bekijk, ’Agile’, ook bijzonder over het verschil tussen goed leiderschap en fatsoenlijk managen (in de softwareontwikkeling) gaat.
- Reacties(0)http://weblog.abc-thinkbig.com/#post54
