abc-thinkbig

abc-thinkbig

over ABC-thinkBIG

ABC-thinkBIG is een persoonlijk website met artikelen, publicaties en links over leiderschap, bedrijfskundige aspecten én service georienteerde architectuur.

vakantie Oostenrijk 4

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld di, maart 10, 2009 12:04:18

We komen aan bij het nieuwe dalstation omdat Fons te ver naar links de berg afging en ik niet hogerop door wilde skiën naar het dalstation waar we gestart waren. Had ik het maar wel gedaan want nu moesten we het hele stuk lopen op de skischoenen. Dat gaat bij mij vrij langzaam dus Fons kwam mij alweer tegemoet om mijn ski’s over te nemen. Zo, lekker, schoenen afgepelt, spullen in het depot en naar het restaurant om iets te eten. Eerst een slootje thee en ik bestel worst met patat en Fons een boerentosti. De worstjes zijn aan de uiteinden ingesneden en toen onder de grill gelegd dus lijkt het alsof ze ontploft zijn. Maar ze smaken lekker en de hoeveelheid patat is zo groot dat ik halverwege moet stoppen. Nog een kopje koffie en dan even naar boven in het dorp om een krantje te kopen. Met de crocks aan lopen is toch niet zo’n goed idee. De sneeuw beneden ontdooi snel door het zonnetje en de weg is nat. Er zitten gaatjes in deze stappertjes en dat merk ik aan mijn sokken. smiley We nemen de bus van kwart over drie terug naar het hotel. Terwijl we de klucht naar het hotel oplopen rijdt de hoteleigenaar naar beneden om de gasten bij het dalstation op te halen. Ons hoeft ie dus niet mee te nemen. Ik laat alle kleding van mij afvallen en smeer mijn gezicht met zonnebrandmelk in, als we op de kamer zijn en ga richting ‘erlebniswelt’. Eerst weer even onder het solarium en daarna een saunaatje pakken. Het is erg rustig want vrijdag is altijd een ‘wissel’ dag. Op de kamer ligt Fons te rusten op bed en ik sluit ook een paar minuten de ogen.

Niet zo lang want ik moest nodig mijn verslag bijwerken. De laptop gebruik ik eigenlijk slechts om te schrijven en om mp3tjes af te spelen. Jammer. Misschien vraag ik wel of er een andere modem beschikbaar is. Om te kijken of aan de vorige misschien iets mankeerde. We denken erover om morgen een rustdag te houden en overmorgen, zondag weer te gaan skiën. We drinken een wijntje op de kamer, daarna douchen en aankleden voor het diner van vanavond. Na het weer prima verzorgde avondeten gaan we redelijk vroeg naar de kamer en slapen.

Met een opgetogen humeur wordt ik zaterdagochtend wakker en zie dat het erg mistig is. Dat wordt zeker een rustdag als het zonnetje niet meer doorkomt. Na het ontbijt besluiten we vandaag weer niet te skiën maar eerst wat te studeren en lezen en ’s middags met de skibus naar Grossarl te rijden, wat te shoppen en te lunchen, een krantje te kopen en de weersvoorspelling op te snorren.

Soms komt het zonnetje enkele minuten door de mist en wolken heen gluren maar te weinig om tot skiën te inspireren. ‘s middags doe ik weer het solarium, zwem en sauna ritueel en komt Fons mij gezelschap houden in de sauna. Wederom een goed verzorgd diner, het wordt een gewoonte….

Na het eten probeer ik weer een verbinding te krijgen via internet en zowaar lukt het ineens om via een onbeveiligd netwerk mijn email op te halen en contact te krijgen met cyberspace. Gek hoor. Ik weet niet meer welke knoppen ik ingedrukt hebt maar ben blij dat de verbinding tot stand is gekomen. Rond een uur of elf is het weer tijd om naar bed te gaan.

Ook de volgende ochtend is het erg nevelig en in de loop van de ochtend begint het weer zachtjes te sneeuwen. Nu baal ik wel als een stekker. smiley We zijn al een week hier en hebben nog maar 1 dag geskied. Een beetje grumpy aan het ontbijt zeg ik tegen Fons dat ik u eigenlijk liever naar huis ga dan mij wederom proberen bezig te houden met niks doen en/of naar neerdwarrelende sneeuwvlokken te staren. We besluiten om met de hotelbus de ski’s en stokken op te halen en de koffers in te pakken om morgenochtend te vertrekken. Het is dan zondag en rustig op de weg.

Oma bestuurt de hotelbus en ze giechelt onderweg dat het een lieve lust is. Ze rijdt echter als een wegpiraat en omdat ik bij haar voorin in het busje zit houd ik mijn hart vast. smiley Bij de skilift pakken Fons en ik snel onze spullen en stappen weer terug in. Deze dag inpakken, verschoning voor onderweg apart leggen, sneeuw van de auto afvegen etc. Toch maar weer het middag verwenpakket afgewerkt en ’s avond voor de laatste keer uitgebreid gedineerd. Omdat we de volgende dag rond 10 uur weg willen rijden gaan we bijtijds naar bed.

De volgende morgen ontbeten, afgerekend en de auto ingepakt. Ik krab de ramen schoon. Het is - 11 graden. Omdat Fons de auto niet van z’n plek afkrijgt ivm de gladheid, ga ik achter het stuur zitten en Fons duwen. Een hotelgast komt helpen duwen en ik haal de handrem eraf smiley Het aanloopje tot boven aan de klucht halen we echter niet omdat het echt te glad is en er ligt sneeuw. Dus leggen we de sneeuwkettingen om de voorwielen. Dat is achteraf een werkje van niets. Als je het een keer gedaan hebt (FR, tigne le bain) weet je het voor altijd.

Onderaan de klucht (in totaal na 150 meter rijden) smiley halen we de kettingen er weer af want de rijbaan van de provinciale weg is sneeuw en ijsvrij. Onderweg blèr ik mee met de muziek van de cd’s. Tot ver in Duitsland ligt de sneeuw op de daken en weilanden. Niet op de wegen. De reis gaat zeer voorspoedig en we besluiten dan maar in één keer door te rijden naar huis. Uiteraard elke twee uur even stoppen en wisselen. Bij het wegrestaurant Junxe eten we gebraden vlees met een sloot jus (brr.) en gebakken aardappeltjes. Ondanks de stops komen we rond 22.00 uur aan. Ik loop even naar de buren om te zeggen dat we thuis zijn.

Dat was ’t dan… onze 'wintersport'vakantie….

Woensdag ga ik naar onze AES kennissessie - dag-, want dat is altijd erg inspirerend, en donderdag naar het seminar van Janka Soker. Voor het overige gewoon vrij. Maandag 9 feb. weer echt aan het werk.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post51