abc-thinkbig

abc-thinkbig

over ABC-thinkBIG

ABC-thinkBIG is een persoonlijk website met artikelen, publicaties en links over leiderschap, bedrijfskundige aspecten én service georienteerde architectuur.

de I van SIMPEL

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld zo, mei 01, 2011 16:25:43

Zoals in mijn vorige blog gemeld is SIMPEL een acroniem. Elke letter van het woord SIMPEL staat voor een insteek, uitgangspunt of principe.

S = voor succesverhaal , in het Engels: Succes story of alleen story.

I = voor intelligentie, intelligence

M = voor missiegedreven, mission driven

P = voor passie, passion

E = voor energiegevend, empowered

L = voor Liefde & Leiderschap, Love & Leadership

De woorden zijn zorgvuldig gekozen, niet omdat de eerste letters ervan het woord SIMPEL / SIMPLE vormen. Toch is het woord SIMPEL het belangrijkste startpunt geweest in mijn gedachten. Met dit samenstel van uitgangspunten wil ik managers, leiders en zichzelf tot coach benoemde mensen aanspreken, hen erop wijzen dat er altenatieven zijn voor traditionele management denkramen. En de mensen die dagelijks met de traditionele managementmodellen geconfronteerd worden, een hart onder de riem te steken.

De I van intelligentie.

Deze keer hebben we het over de I in SIMPEL. De S heb ik 2 weken geleden behandeld. Deze keer dus de letter die staat voor intelligentie / intelligence.

Zoals geschreven staat elke letter voor een uitgangspunt, principe of insteek.

De letter I staat, wat mij betreft, voor hoe en of er is nagedacht over de vraag achter de vraag van een klant, de organisatie, jouw manager of andere stakeholder. Of een opdracht / taak wordt verstrekt voor een korte termijn oplossing of dat het toekomstgericht is.

Om hierop te komen heb ik eigenlijk een bruggetje nodig. Over intelligentie en management. Niet omdat ik vind dat de lezer van dit stukje niet intelligent genoeg is om het te begrijpen maar omdat ikzelf de aanloop ernaar graag met jullie wil delen. En eigenlijk denk ik nog altijd na of mijn gedachten wel zinnig en begrijpelijk over komen. Ook vond ik het best wel spannend dat ik, na mijn introductie blog, het advies kreeg om een ander woord voor intelligentie te gebruiken. Intelligentie zou te arrogant ‘klinken’. Ik heb nog gevraagd wat maakte dat dit woord zou overkwam, maar heb verder geen reactie mogen ontvangen. Da’s jammer, maar geeft toch ook aan dat een nadere verklaring nodig is.

Toch vertel ik eerst even wat volgens mij niet intelligent is en strak daarna de praktische aanpak die bij de I hoort. Omdat de aanloop immers de aandacht kan afleiden. Voor de drukke mensen van deze tijd met allerlei prikkels vanaf vele kanten. Soort van intelligent, N'est-ce pas? ;) Dus treft je de verwijzing aan het eind van deze blog aan.

Niet intelligent

Projecten worden, in het hier en nu, volgens traditionele manieren gemanaged en maar al te vaak platgeslagen in COPAFIJTH aspecten. Jouw bijdrage aan je werk/ de samenwerking met je collega’s en jouw doelen worden teruggebracht naar SMART formuleringen.

(Overigens waren deze acroniemen veel rijker aan betekenis toen ze bedacht werden!)

Deze in feite goedbedoelde (!) ezelsbruggetjes worden meestal tot doel verheven en dat vind ik noch intelligent, noch invoelend en daarnaast erg weinig inspirerend. Je hebt vast wel eens meegemaakt dat jouw idee of ‘plan tot verbetering’ in de derde la verdween, of ergens op de plank.

Dit nadat jouw (project)manager zijn rijtje micromanagement vragen heeft gesteld:

  • Kan het hier wel lukken? Is dit wel realistisch? Leuk idee, maar dat gaat hier niet werken.
  • Hebben we daar, gezien de bezuiniging wel geld voor? Is het wel budgetneutraal?
  • Waar is de planning? Waar is de risicoanalyse?
  • Zou het ook sneller kunnen? Kun je daar eens een stroken / capaciteit/ project / release plan voor leveren?

Men richt zich op hoe een project te managen in plaats van te focussen op de beoogde oplossing en de klantwaarde en het is niet meer toekomstgericht. Althans tot verder dan het eind tijdstip van het project of het bereiken van de volgende mijlpaal.

Ook bij HRM (het woord zegt het eigenlijk al: de mens als resource, niet als waardevol individu) wordt je in een confectiepak gehesen. Salaristabellen van / tot, bonusregelingen voor de happy few, leaseauto’s idem, standaard oprotpremie bij bezuinigingen en ontslag op basis leeftijd/dienstjaar, geen mogelijkheid voor teambeloning. Zelfs de uitkomsten van de gesprekken over hoe jij je competentie zou willen of kunnen versterken, in het kader van het zogenaamde persoonlijk ontwikkelplan, worden teruggebracht tot smartgemaakte mijlpalen. De kwaliteit, het verstand en de emotie is gedegradeerd tot een resultaat afspraak waarop je afgerekend wordt. Eigenlijk een soort verdeel & heers.

Intelligente vragen

Andere vragen: Mag ik je feedback geven? Bij een succesvolle aanpak, hoe snel hebben we daar voordeel van? Is dit een voorstel voor efficiëntie of verhoogt dit de effectiviteit en kwaliteit van ons werk? Wat betekent dit voor onze klanten? Hoe kan ik je helpen draagvlak te krijgen? Wil je samen met - die & die - (namen collega’s) nagaan of jullie hier een businesscase van kunnen opstellen?

Ze worden slechts gesteld door die enkele dienende (servant) manager.

Nu praktisch

Je zou kunnen overwegen dat waar alles (tot in de puntjes) geregeld is, er geen aandacht meer is voor het probleem, voor de klant en voor jou. Maar bovenal geldt dat waar er regels zijn er eigenlijk geen oog is voor de voortschrijdende ontwikkelingen. Dus hoe minder regels, hoe beter…

Om een intelligente oplossing en aanpak te krijgen zijn er een aantal zaken die daaraan voorwaardelijk zijn:

  • Delen van informatie en kennis, over het geheel en de delen,
  • Visualisatie.
  • Af en toe eens een stapje terug nemen, van een afstand bekijken
  • Iteratieve aanpak & feedbackloops inbouwen
  • Een fout als leermoment zien en
  • Met zijn allen in diversiteit

Om op creatieve of niet zo voor de hand liggende oplossingen te komen kun je een aantal technieken gebruiken. Zoals:

Agile project aanpak

Enkele Agile projectmanagement manieren of de combi tussen een Agile aanpak en een meer traditionele projectaanpak kan zeker ook.

Iedereen weet wel dat dit zo beetje ‘mijn ding is’ maar ik geloof er echt in!

Scrum bijvoorbeeld is een zeer makkelijk te onthouden raamwerk (3 x 3 x 3*)en kan bijvoorbeeld erg goed werken met een lichtgewicht vorm van Prince2 daar waar het management het nog wat eng vind om meteen alles ‘Agile’ te doen.

XP en pairprogramming werkt erg fijn met scrum en zelfs met DSDM. Ook inzichten uit de LEAN filosofie meenemen in een project is heel slim.

Het feit alleen al dat in een Agile project een architect en een tester (en soms zelfs en UX ontwerper) deel uitmaken van een ontwerp/bouwteam is wat mij betreft zo enorm intelligent, zo goed werkend! Iedereen weet zo langzamerhand toch wel dat een fout herstellen nadat een product in gebruik genomen wordt minimaal 10 x zo duur kost als vroeg.

In Agile staat de klantwaarde altijd helemaal voorop en door iteratief te werken kom je, als je dat al niet aan het begin wist, na korte feedbackloops snel achter de echte vraag van de klant. Zo kun je de zich voordoende veranderingen in de oplossing verwerken en wordt de oplossing steeds 'toekomstvaster'.

En een smal stukje end-to-end systeem opleveren is de ultieme ‘proof of reality’ en meer waard dan 10 ‘proof of concepts’ bij elkaar.

Sorry als ik geheimtaal spreek. Ik leg het graag uit en ook voor meer info mag je mij altijd bellen! Als ik het niet weet of ik kan je niet helpen weet ik welke Agile coach, scrum master of lean architect die graag wil helpen.

Brainstorm

Nog een manier is natuurlijk de brainstorm: Je bekijk met z’n allen een probleem en roept wat je er van vind, wat er anders moet, hoe het ander kan. Je mag alles zeggen er wordt nog geen oordeel over gegeven. Later worden oplossingen en opmerkingen gerangschikt, geprioriteert en enkele kunnen verder uitgewerkt worden.

Wat helpt is om een woord uit een woordenboek te prikken, welke woord helemaal niets met de reden van de brainstorm te maken heeft en daar met z’n allen ideeën te genereren. Dat is pas echt out of the box denken.

Nog meer Out of the box (pffff)

Een oefening om zoals dat heet ‘out of the box’ te denken:

3 rijtjes van woordentrio’s bewerken:

Doekje – wereld – grasspriet

Mens – boomtak – lachen

Tafel – geit – bloemstuk

De woordparen zijn aanleiding om een onderneming op te richten en een businesscase te maken. De deelnemers aan de brainstorm kiezen elk een woordentrio en gaan met de anderen die hetzelfde woordtrio heeft gekozen, in een groepje samenwerken.

Je kunt ook de droomstatus met elkaar verzinnen (de dreamstate in LEAN of de solution focus) Wat als we ervoor moeten zorgen dat alle mensen in ons bedrijf afgebrand zijn en met een burn-out thuis zouden zitten. Hoe kunnen we dat realiseren? Dat kan erg lachen worden maar is tegelijkertijd ook heel serieus. Alle gevonden manieren draaien we dan 180 graden om en dan kunnen we zomaar de oplossing verzinnen om niemand met een burn-out op te zadelen.

Open Space

Een Open Space bijeenkomst is een manier van confereren die geschikt is voor kleine (ca. 30) tot zeer grote groepen mensen (tot 1000 personen, heb ik me laten vertellen) Eigenlijk probeert Open Space die gesprekken te vatten die na de - zoveelste saaie en regelmatig niets dan ergernis opleverende - vergadering in de wandelgangen, bij het koffieapparaat of de snoeppot bij de office manager gevoerd worden. Ik heb daar al over geblogt: http://iloapp.abc-thinkbig.com/blog/weblog?Home&post=70

Verder staat op wikipedia een uitgebreide uitleg http://en.wikipedia.org/wiki/Open_Space_Technology

Wat ik beweer te zeggen is dat je een open space kunt beleggen over welk onderwerp dan ook. Over een probleem met de klanten, over een technisch probleem, zelfs over je missie en visie en je strategie. Het zelforganiserend vermogen en daarmee de inspiratie en intrinsieke motivatie die een open space geeft voor de oplossing van een probleem of toekomstvisie is enorm.

Ook hier geldt weer; ik leg het graag nog eens uit. Of beter nog: ik kom een Open Space bij jullie ‘organiseren’.

Bel, mail, of twitter mij!

En dan nu wat eigenlijk het bruggetje vooraf was:

Soorten intelligentie

In de 19e eeuw mat men de grootte van je hersens om iets over je intelligentie te kunnen zeggen.

De Fransman Binet vond het intelligentiequotiënt z’n 100 jaar geleden uit. Deze test meet de praktische, mentale (of ‘cognitieve’) en creatieve vermogens van je denkraam.

Recenter onderzoek zou erop duiden dat er naast taalkundig, logisch - wiskundig en ruimtelijke aspecten van intelligentie - welke overeenkomen met de drie van Binet - er nog meer aspecten van intelligentie zijn. Namelijk muzikale, lichamelijke, inter-persoonlijke (wat je over een ander en je relatie met de ander) en intra-persoonlijke (wat je weet over jezelf en de relatie met jezelf) aspecten.

Onder intelligentie versta ik in dit verband graag, naast (vak)kennis, denkkracht, scholing & (levens)ervaring ook de emotionele intelligentie: het invoelingsvermogen bij noodzakelijke veranderingen en de emotionele betrokkenheid bij het oplossen van problemen. Plus het vermogen om met klanten, collega’s en managers om te gaan. Deze aspecten kunnen niet afzonderlijk van elkaar gezien worden. Het ene werkt samen met het ander, het ene versterkt (of verminderd) het ander. Zoals je dat in het systeemdenken tegenkomt (méér over systeemdenken bij de letter M van Missiegedreven / mission driven)

Wat ik bijzonder vind, is dat zo rond de tijd dat Binet de intelligentietest met quotiënten uitvond, ook Francis Taylor zijn zogeheten scientific management uitvond. Taylor schreef zijn boek daarover precies 100 jaar geleden, in 1911 dus.

Dit scientific management beweert, kort gezegd, dat je de complexe werkelijkheid in stukjes kunt opknippen en aldus kon terugbrengen naar behapbare brokken. Zo ontstond de verregaand werkverdeling, want dat was beter te managen en de hiërarchie. Dus verdeel & heers. Bovendien hadden Taylor en consorten toen nog niet zo’n hoge pet op (dat spreekwoord zal wel te maken hebben met de grootte van de hersenen) van de mensen op de werkvloer. Volgens zeggen scoorde de werkvloer in die tijd zo rond de 70 IQ punten, terwijl een manager zo rond de 100 scoorde. Je kon dus beter een manager inzetten om kleine afgemeten taken op te dragen aan de werkvloer. De manager had voldoende IQ om inzicht van een deel van de werkvloer te houden terwijl de baas natuurlijk zo intelligent was om het overzicht te bewaren en de missie en visie te formuleren. Ahum.

Management?

Leuk gevonden van Taylor. Triest van dit alles is echter wel dat veel organisaties en management- & organisatietheorieën die daarna kwamen, de inzichten van Taylor overnamen of aanvulden met nog meer korte termijn denken, complexiteitsreductie van de [k]oude grond, hiërarchische modellen – Weber -, standaard keurslijven -besturingsfilosofie, HR praktijken- en wat al meer. Ik heb daar al eens naar verwezen in eerdere blogs. Bv: http://weblog.abc-thinkbig.com/#post39

Helaas worden ook vandaag nog vele bedrijven en overheidsorganisaties gemanaged op basis van deze oubollige managementtheorieën. Ik vind het overigens allesbehalve vreemd dat ook Nederlandse managers conform deze, volgens Jaap Peters genaamde ‘Angelsaksische’ wijze managen. We kregen en krijgen deze theorieën in onze trainingen immers nog steeds met de paplepel ingegoten. Ook in projecten en in HR trajecten worden vele van die Angelsaksische relicten (= iets wat niet meer doet wat het beloofd) nog steeds toegepast.

IQ in een ander perspectief

Deskundigen hebben kunnen constateren dat de gemiddelde intelligentie in 1982 10% hoger was dan in 1952. Dus 10% hoger in 30 jaar tijd. Dat is nogal een verschil (significant) Men denkt dat dit te maken heeft met welvaart / goed voedsel. Het IQ dat men, tegenwoordig, bij mensen aantreft in hogere intellectuele en hogere administratieve beroepen ligt tussen de 120 – 153, bij de lagere intellectuele beroepen; technisch en leidinggevend werk 115 en 135, bij beter geschoolde arbeid en lagere administratieve beroepen tussen de 110 en 117 en bij mensen die geschoolde arbeid verrichten tussen de 105 en 109. Een IQ van 70 (zoals ten tijde van Taylor’s boek) wordt nu als zwakbegaafd/ licht verstandelijk gehandicapt gezien. Trouwens tussen de 85 en 100 vindt men ook maar doorsnee. Dat stelt aannames over de werkvloer, zoals in Taylor’s boek gedaan worden ook in een heel ander perspectief. Niet meer van deze tijd!

Trouwens, het stelt mijn IQ ook in een ander perspectief. smiley

Terug naar mijn advies:

Denk in S & I.

Denk groots en denk in intelligente (kleine) stapjes zonder het geheel en vooral je collega en medemens uit het oog te verliezen. Als iets geregeld moet worden of we moeten met zijn allen iets voor elkaar krijgen, beperk je dan niet slechts tot de (on)mogelijkheden die jij ziet. En doe dat denken en bedenken vooral niet in je eentje.



  • Reacties(2)//weblog.abc-thinkbig.com/#post101