abc-thinkbig

abc-thinkbig

over ABC-thinkBIG

ABC-thinkBIG is een persoonlijk website met artikelen, publicaties en links over leiderschap, bedrijfskundige aspecten én service georienteerde architectuur.

Madrid en omstreken 2

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld di, november 16, 2010 11:18:36

Toledo

Via Talavera de La Reina en de weg met nr. CM4000, die door de tomtom steevast centimer4000 genoemd werd in plaats van carretera motocicleta (of zoiets) reden we richting Toledo. Onderweg weidse uitzichten op de Spaanse hoogvlakte. We bereikten Toledo aan het eind van de middag en de camping El Greco, die het hele jaar geopend is. Het is een mooie, niet grote camping. Omdat we ‘s middags warm hebben gegeten ;) maak ik een salade met gekookte eieren en ham voor het avondeten en we drinken er een glaasje bubbels bij. Na even laptoppen en twitteren vervolgens om half negen met de kippen op stok. Even de Ipod aan en dromenland is er zo..smiley

Vannacht was het weer koud. 4 a 5 graden Celsius. Heerlijke warme douche genomen. Vóór ons ontbijt van geroosterde broodjes met jam en kaas, een stapel pijnstillers ingenomen want mijn knieën doen me zeer. De stad is niet groot. Zo’n 300 meter lopen (brr, wat zal dat worden, dacht ik, met deze kniepijn) Buiten de poorten van de camping de bus genomen. De historische en ommuurde binnenstad van Toledo is vermaard. Alles is goed geconserveerd of gerestaureerd. Je ziet Gotische, Moorse en Romaanse bouwstijlen door elkaar. Er waren zelfs twee kerken van verschillende stijlen aan elkaar gebouwd. Er zijn kerken, klooster, seminaries, een moskee een synagoge. Ook hier worden de gebouwen gebruikt als bibliotheek, postkantoor, museum, kantoor, restaurant, medisch centrum en winkel. De pilletjes hielpen goed. Tegen 14.00 uur besluiten we weer warm te gaan eten. Op een terras eten we biefstuk met gebakken ei en frietjes met een stapel sla erbij. Het was erg lekker. De ober vroeg, al wijzend naar de overgebleven stapel sla op zijn bord, waarom Fons de sla niet opat. Met twee vingers naast elk oor en met ontblote voortanden legt mijn wederhelft in zijn beste Spaans uit dat sla voor de konijnen is. De ober moet er toch wel om lachen. Dat twitter ik natuurlijk meteen. smiley

In de winkeltjes troffen we veel zilverwaren, allerlei vervaarlijk uitziende wapens, waaiers en allerhande snuisterijtjes, aan. We sloten onze dag Toledo af met ritje van 50 minuten met een toeristenbus zonder dak, die wel erg lang bij elke halte bleef staan. Het was wel aangenaam want het zonnetje schijnt. Ik denk dat het toch tegen de 20 graden aanliep. Een trancemuziekje over de microfoons was fijn en met een koptelefoon kreeg je de vertaling van de praatjes in 7 talen.

Terug op de camping voerden we dorito chips aan de musjes.Op zeker ogenblik hupten er zo’n twintigtal om ons heen. Om 18.oo kwam er een zwerm fruitvliegjes als kamikazes op ons af zodat we gedwongen waren naar binnen te gaan. Getzie, irritante beestjes. Om half zeven ging de zon onder. ‘s avonds aten we brood met deze keer een groentesalade terwijl we praten over wat we vandaag gezien hebben. Het werd zodra de zon weg was, flink kouder. Om half tien naar bed.

Vanaf Toledo reden wij een stukje route die Don Quichotte heeft afgelegd op zoek naar zijn Dulcinea en vergezeld door Sancho Pancha. We kwamen aan in Consuegra waar we een gedeeltelijk gerestaureerd kasteel en 11 windmolens aantroffen. Sommige windmolens hebben nog een werkend motoriek. “Raar eigenlijk”, dacht ik “thuis met werkende Zaanse molens om de hoek toch enthousiast over een paar beduidend kleinere witte exemplaren ergens in midden Spanje”. smiley

Madrid (2)

Onderweg via Villefranca de los Caballeros, Ocana (met een kringel op de n) en Chinchon naar de camping in Madrid. Hele rustige wegen met wel 2 echte windmolens in de verte. Leuke trip.

De Camping In Madrid ligt een beetje in een gribusbuurt, tussen allerlei wegen en afslagen, en is slecht onderhouden of, na een spannend seizoen, weer aan een opknapbeurt toe. De helft van de douches deed het niet, er brandde een zielig peertje. De douches in het herengedeelte werkten helemaal niet. We wandelden, na de camper op een plekje te hebben gemanoeuvreerd, richting het metrostation en een winkelstraat bij een enorm verkeersplein. In een van de alimentario’s brood, drankjes en een zak chips gekocht want het winkeltje op de camping was ook dicht. De 3 katten en twee schattige kittens die op de camping rondlopen lusten mortadella met olijven en chips, bleek.

De zon ging zo vroeg onder dat het om 8 uur al pikkedonker was dus ook deze keer weer vroeg naar bed.

Na zo’n twaalf uur slaap, ontbijt en andere ochtendtaferelen, vertrokken we om 10.30 uur richting metro. De twee dagkaarten zijn erg goedkoop en het metronet in Madrid is zeer uitgebreid. Deze metro breacht ons helemaal naar halte “Opera’. Vandaar liepen we via allerlei smalle straatjes en brede allee-en naar plaza Puerta del Sol, playa Major en playa del Oriente. Een chinees uitziende man loopt mij opeens achterna en probeert mij de schouders al lopend te masseren. Fons duwt de man gedecideerd aan kant terwijl ik, heel stoer, nog na roep: “No me gusta!”

In de calle de la Crux vonden we het restaurant dat een collega van mijn eigenste held heeft aangeraden, waar we heerlijk gegeten hebben. Spaanse kroketjes en wat tapas en beide een entrecote. Met een glaasje wijn want we hoeven deze dag niet zelf te rijden.

Daarna onze wandeltocht voortgezet. Onderweg weer wat voor het avondbrood ingekocht. Van al dat slenteren werden we best snel moe en op halte Callao stapten we weer op de metro retour naar de camping. Na het avondeten hebben de rest van de mortadella gevoerd aan een van de katten die zelfs op mijn schoot komt zitten. Ja, een sloerie dus. Ook deze avond keken we nog even naar onze email, lezen wat en gaan weer vroeg naar bed nadat we onze koffers hebben ingepakt en onze kleding voor de volgende morgen hadden klaargelegd. Morgen de camper weer terugbrengen. Dan hebben we in totaal zo’n 950 km gereden. Het chemisch toilet hebben we de hele week niet gebruikt, noch de douche. Om een uur of negen ’s avonds begon het te spetteren. Dan zit je in een camper wel lekker ‘hoog en droog’; in een tent is dat ramplu. Als de regen echt zou doorzet dan moeten we proberen om een vlucht eerder naar huis te boeken, mits er plekjes vrij zijn.

Madrid (3), vertrek

Op onze laatste ochtend ontbijten we eerst nog even relaxed, gooien overgebleven etenswaren in de vuilnisbak, halen een fris doekje door de koelkast en het keukentje, nemen een douche en sjorren voor het laatst de losliggende spullen vast. Bij het camperverhuurbedrijf staat Joachim al op ons te wachten. Nu was hij alleen en moesten we dus alle conversatie in het Spaans of met handen en voeten doen. Het lukte best en hij zwaaide bij ons vertrek heel aardig en wenste ons een bon viage. Wij riepen gracias en adios toen de taxichauffeur ons kwam ophalen voor de transfer naar het vliegveld.

Omdat het niet lukte om een eerdere vlucht te boeken (vol) hebben we onze koffers en onszelf vast ingecheckt en zijn nog een keer naar centrum Madrid met de metro, gegaan . Wij zijn nog één keer uitgebreid warm middageten gaan genieten in hetzelfde restaurant als de dag ervoor. Het was mega druk, er waren bijna alleen Spaanse mensen die aan de wijn en tapas zatten dus ging de bediening traag. Gaf niets, we hadden immers alle tijd. Omdat ik deze keer weer op de ‘klank’ koos kreeg ik, weer verrassend, o.a. een halve gestoofde ossenstaart op mijn bord. Toch ook weer smakelijk maar ik moest wel weer gniffelen.smiley

Na het middagmaal wandelden we rustig terug naar metrostation Sol en reden met de metro terug naar het Barajas, de luchthaven van Madrid. Na de controle, waar Fons zowat moest strippen (schoenen uit, riem af etc.) zochten we bij de gate een goed plekje op waar we op de laptop konden werken en een goede bak koffie konden drinken (en ik een Ben en Jerry’s ijsje heb gegeten) Zo ging de tijd toch nog snel.

Aankomst, thuis

Het vliegtuig vertrok met een kwartier vertraging omdat iemand zich niet als passagier had gemeld waardoor de bagage uit het ruim moet worden gehaald. Gelukkig bleven we binnen het slot en met de wind mee kwamen we op de geplande tijd aan op Schiphol. We pakten onze bagage en gingen weer met de bus naar lang parkeren om onze auto op te halen: op huis aan, het was een leuke vakantie. Gaat veel te snel om, zo’n weekje. smiley

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post86

Madrid en omstreken 1

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld di, november 16, 2010 11:15:16

Vertrek

Op 23 oktober stonden we al om 4.00 uur ’s ochtends naast ons bed. Eerst ff douchen, en een koppie thee. Een half uurtje later vertrokken we om onze auto op Schiphol-P3 te zetten. De bus voor transfer naar de vertrekhal stond al te wachten. Omdat ik ons via internet ingecheckt had, hoefden we nog slechts onze bagage af te geven. Op Schiphol broodje & koffie gedaan. Tien over zes konden we aan boord en om half zeven take-off. In het vliegtuig veel senioren en ouders met jonge kinderen. Een krijsend jochie in de stoel precies voor mij, was toch een beetje onder de indruk van mijn opmerking dat we in een ‘lachvliegtuig’ zaten en huilen eigenlij niet kon. Na het opstijgen ging hij op zijn stoel staan om o.a. mede te delen dat ie 4 jaar was (vier vingers omhoog) en naar opa en oma in Spanje op bezoek ging. Samen hebben we Spaanse woordjes geoefend. Hij heeft mij geleerd wat opa en oma in het Spaans is en ik heb hem verteld wat kusjes en wat een vriend is in het Spaans. (met dank aan Julio Iglesias)

Aankomst

Ondanks dat de vlucht maar 2 uur en een kwartier duurde had ik jeukbenen van het stilzitten. De schitterende zonsopkomst vergoedde veel. Op het vliegveld in Madrid werden we opgehaald en zaten samen met een familie uit Portland, Oregon (USA) in het busje naar de camper verhuurder. Zij gingen Spanje en Portugal in 1 maand doortrekken. Hun kinderen kregen daarvoor vrij van school. In Oregon zou het aanstonds gaan sneeuwen, Noord Europa was volgens hen te oud vandaar de keuze op het Iberisch Schiereiland.

Madrid (1)

Bij de verhuurder aangekomen spreken we een Nederlands echtpaar dat de camper heeft moeten inleveren vanwege een verbrande koppeling. De verhuurder wil graag de nota voor reparatie aan hen in rekening brengen. Bellen met de ANWB bood uitkomst. Wij kregen een camper upgrade en uitleg door een Spaanse meneer die 3 woorden Engels spreekt en naar de naam Joachim luistert. Met handen en voeten dan maar, zo moeilijk blijkt het niet. Hij heeft wel moeite om een uitgestreken gezicht te houden als ik uitleg (met handgebaren) dat de lichte campingstoeltjes het bij de 1e zitsessie zullen begeven als ik erop ga zitten. Kwam ie even later met twee andere exemplaren aanzetten, waarvan er 1 wel voldeed aan mijn postuur. Na al het papierwerk (véél!) gingen we op weg.

El Escorial

Onderweg stopten we bij een hypermarkt om boodschappen te doen en gingen de eerste dag overnachten op camping El Escorial in de gelijknamige plaats (met gelijknamig kasteel) In het zonnetje was het aangenaam toeven. Avondmaaltijd bestond uit gegrilde kip met salade en brood. Fons had zijn laptop en een dongel meegenomen. Na het avondeten installeerden we onze slaapplaatsen. Ik had er gelukkig aan gedacht om twee slopen en twee lakenzakken mee te nemen.

De bedjes lagen knoeperd hard en op de camping ging de disco door tot 4 uur ’s nachts. Ach, de eerste dag in een ‘vreemd’ bed slaap ik toch niet. De volgende ochtend komen de herinneringen aan onze vroegere kampeervakanties weer volop terug toen ik met een plastic tasje met een verschoninkje, toilettas en handdoek als een serveerster over de arm, richting het sanitairblok liep. Wel lekker warme douches. Fons heeft verordonneert dat we de toilet & douche in de camper alleen in noodgevallen gebruiken. Een beperking naar mijn idee, enfin.

Eitje gekookt, we hebben kaas en worst gekocht en ik was zo slim om een klein potje pindakaas mee te nemen en eenportie pakjes jam en hagelslag. Prima ontbijt dus. Deze dag richting Segovia. Flink wat dingen gedaan en bezocht: Castillo de Manzanares de Real, lunch op het dorpsplein, Palacio de la Granja in San Ildefonso en flitsbezoek aan het Monesterio del Paular en de omgeving doorgetrokken.

De camping die we hadden uitgezocht bleek gesloten en een alternatieve camping in de buurt bleek niet meer te bestaan. Verder in de verre omtrek geen andere camping te bekennen dus hebben we overnacht in een hotel (Santana/Ildefonso) en daar tevens gedineerd. (het was kennelijk geen noodgeval dus niet ergens de camper neergezet) Voordeel ook hier weer prima gedoucht en LAN kabel op de kamer. Bovendien stond de bubbeltjeswijn nog wel koud en die is dus meegegaan naar de kamer.

Segovia

Na het ontbijtbuffet op weg naar het aquaduct van Segovia, een 700 meter lang exemplaar in zeer goede staat. De oude kern van de stad is geheel ommuurd waarbinnen allemaal historische gebouwen. Een Alcazar op de berg die er tegen de achtergrond van de strakblauwe hemel uitzag als het silhouet van het paleis in Disneyland. Mooi plaatje.smiley

Avila

Daarna doorgereden naar Avila, ook een, met kantelen dit keer, ommuurde stad met allerlei – goed onderhouden - ouwe meuk: paleizen, kloosters en kerken waarvan de meeste nu in gebruik als postkantoor, bibliotheek, restaurants en kledingzaakjes. In Avila is het ook zeer mooi weer maar wel erg fris. We moesten onze dikke jassen aan. Lekker door het stadje gewandeld en daar ‘s middags warm gegeten. Fons patat met varkensvlees en een gebakken ei, ik wortel-aardappel stampport met kaantjes en gekonfijte eendenpoot met stroop. Beetje apart maar wel lekker.smiley

Daarna op zoek naar camping Patanobel de Burguillo die ook gesloten bleek te zijn. Gelukkig is 11 kilometer verderop camping Valle de Iruelas open, een kleine camping midden in een schitterend natuurgebied en aan een stuwmeer. Helaas zijn de meeste faciliteiten dicht maar er is wel elektriciteit en de wc/douches werken ook. Omdat we onderweg een chippie gekocht hebben en een wijntje koel hebben staan, is het wel te doen. We waren echt de enige bezoekers op de camping; je hoort alleen het geluid van rollende blaadjes, de wind, onze eigen ademhaling en af en toe in de verte een blaffende hond. Met de dongel hebben we de email opgehaald, de route voor de volgende dag doorgenomen en wat gelezen. Het is hier ook weer koud. ‘s nachts 1 graad onder nul. Dat is ook geen noodgeval want we lopen met een jas over de nachtkledij naar het sanitair als we midden in de nacht moeten piesen. Werd ik tijdens zo’n sessie ook nog achternagelopen door twee joekels van honden. Ik dacht dat ik een hartbevriezing kreeg. Enfin, het waren lieve beesten en na het besnuffelen van mijn handen - en de plaats waar de brief van de koning verstopt was, pffff - en een aai over hun kop gingen ze langs het pad liggen wachten en opletten.smiley

Toen we na het ontbijt wilden vertrekken bleek het hek nog met een hangslot vergrendeld. Terwijl ik me stond af te vragen hoe je dit probleem zou kunnen tackelen hoorde ik in de verte iemand roepen. De jongeman van de camping kwam aangerend om het hek te openen en wij konden weer op weg.

Via Arenas de San Pedro reden wij naar Toros de Guisando, een plek waar vier stenen stieren staan opgesteld uit de 1e of 2e eeuw voor onze jaartelling. We misten onderweg een kasteel omdat de GPS van slag was en de kaart geen uitkomst bracht. De alternatieve grotten ‘de Aguila’ openden hun deuren pas 2 uur later en wachten doen wij, ondanks het vakantie is, dus niet.

In een restaurant onderweg, waar niemand Engels sprak, hebben als voorafje gemengde sla gegeten. Fons kip met gefrituurde aardappelblokjes en ik een schapenonderbeen. Ik zag de achillespees nog zitten, de hoef was er wel af. Het was eigenlijk best te pruimen en we moesten € 18,50 in totaal afrekenen. Spotgoedkoop. Bovendien was het aanleiding voor wat vrolijke tweets.smiley

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post85

Zwitserland

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld zo, augustus 15, 2010 16:47:00

Op vrijdag ochtend om 7 uur vertrokken we met de auto richting Zwitserland. Tot Venlo verloopt de reis prima. Geen files of oponthoud. Zoals altijd nemen we de A 61, de linksrijnse oever, in Duitsland. Woaoaw, tot de aansluiting met de A5 in de buurt van Mannheim tel ik 16 plekken met wegwerkzaamheden en bij Hockenheim staat een enorme file i.v.m. de race van zaterdag.smiley

Na al deze hobbels rijdt het verkeer op de A5 richting Basel weer prima door. De grens en Basel zijn uiteraard druk, zoals gebruikelijk. We overnachten in Bern en de weg van Basel naar Bern is weer lekker rustig. Even over 7 uur ‘s avonds komen we aan in hotel Astoria, checken snel in en gaan daarna op zoek naar een fatsoenlijk restaurant. We moeten even langs de flappentap want in Zwitserland wordt de euro niet als betaalmiddel gevoerd. Wel leuk deze ‘folklore’ en het geeft een extra vakantiegevoel.

Heerlijk gegeten met een aangenaam glaasje Zwitserse rode wijn erbij; mijn wederhelft nam een Zwitserse witte want dat past beter bij zijn gerecht. Naar zeggen is ook dit een prima wijn. Na een goed nachtrust (aanrader, dit hotel!) ontbijten we om 9 uur en vertrekken om 11 uur voor de reis naar onze vakantiebestemming.smiley

Via de weg langs Thun- & Brienersee en de Sustenpass (4 graden C, mist, regen en eeuwige sneeuw) komen we in de buurt van Wassen, waar we de A2 op willen. Vanaf de berg zien we een kilometerslange file naar de Gothardtunnel. Geschatte wachttijd 5 uur. We besluiten eerst te gaan tanken om vervolgens over de Göschenen- en Gothardpass te gaan. Veel sturen maar dat vindt mijn man juist wel leuk. Ook op deze passen is de buitentemperatuur zo laag en het weer zo grauw dat we een ‘vorst’ waarschuwing vanaf het dashboard krijgen.

Na de pas rijden we in droog weer naar het huurhuisje in Vogorno. Eerst even lang een mega supermarkt om wat inkopen te doen. Het allerlaatste stukje moeten we op een weggetje, breed genoeg voor 1 auto, steil naar boven rijden om te arriveren om 4 uur ’s middags. Het is een granieten huis met carport, steile trap naar de ingang 1 verdieping lager en tuin met pergola. Het interieur is verzorgd en compleet en laat niets te wensen over. Vanaf de tuin aan de voorkant hebben we een schitterend uitzicht op het stuwmeer van Vogorno en in de verte zien we een stad aan het Lago Maggiore liggen. Eerst even ‘settelen’ en twee dagen autorijden kwijtraken. Morgen de buurt verkennen.

Het stuwmeer blijkt geen echte toegang te bieden om te zwemmen. Je kan er wel komen maar dan na een klimpartij van heb-ik-jou-daar; het water is koud en er staat een flinke stroming. smiley

Onderaan de weg naar ons huisje is een vulstation voor duikflessen dus kennelijk zijn er wel lieden die het water in gaan. De stuwdam torent 220 meter hoog boven de rivier die naar het Lago Maggiore loopt. De stuwdam maakt deel uit van een heel stelsel aan stuwdammen en waterkrachtcentrales maar daar kom ik op terug verderop in dit verhaal. Er is in de buurt van het dorp een uitgebreide middenstand.

Locarno is een leuk plaatsje en biedt een boulevard en boottochten over het meer en een kabelbaan naar de berg die hoog boven de stad reikt. Ook hier geen publiek strand, wel niet-publieke “Lido’s”en een echt zwembad. Het heeft een mondain karakter.

In Bellinzona hebben we het Castel Grande bezocht. In de verte zien we het Castel Montobella liggen en er moet nóg een groot kasteel in de buurt zijn. Het is warm weer, vergt veel trappenlopen en ik heb de hele vakantie al pijn in mijn knieën. Dus we houden het bij deze ene en wandelen nog wat in de omgeving van het kasteel.

Op de stuwdam nabij ons vakantieadres wordt op zondag en dinsdagen ge-bungee- jumpt. Bij navraag blijkt mag ik niet meedoen want het maximum aantal kilo’s dat je mag wegen is ca. 80. Nou daar ga ik ver overheen. Ik kijk hoe een aantal schriele dames van formaat ‘Italiaanse poppetjes’en een paar jongemannen wel een jump mogen maken. Met afschrikwekkend gegil laten zij zich in de afgrond vallen en worden met een trots en grijnzend gezicht weer op de stelling getrokken. Super afgunstig ben ik! Het leek me echt iets voor mij. Dit is imers de stuwdam waar 007 in GoldenEye zijn basejump deed. smiley

Onze tochten door de Vallei van de Maggia, Bavone en Lavitaza zijn erg leuk. De bergen en bossen, watervallen (o.a. Foroglio), stuwdammen, granieten boerderijen en opslaghuisjes op palen zijn sprookjesachtig. Evenals de uitzichten. Aan het eind van de dag aldoor eerst langs de buurtsuper om avondeten te halen en broodjes voor de volgende ochtend. In de tuin is een stenen BBQ / haard die we enkele keren goed gebruikt hebben.

In dit deel van Zwitserland spreekt iedereen Italiaans. Ook de wegbewijzering en naamplaatjes zijn Italiaans. De provincie heet Ticino (naar de gelijknamige rivier) c.q. Tessin. Het Lago Maggiore is grotendeels Italiaans en vormt de grens met dit land. Net als het meer van Lugano verderop. Lugano is nog Zwitsers maar het grootste stuk van het meer is van Italië.

Na een week met z’n tweetjes arriveren mijn zus en haar man in de vroege middag. Zij zijn donderdagnacht vertrokken en hebben, behalve alle wegopbrekingen, geen oponthoud gehad. We hebben de lunch klaargezet. Terwijl zij een paar uurtjes slapen loop ik door mijn email, die ik met de ‘dongel’ heb opgehaald. Hier geen wifi.

Het is een leuke week geworden. Naast gezellig samenzijn en lekker gegeten, hebben we een hoop gedaan. We zijn met de funiculaire van San Carlo naar de Monte Robiei gegaan voor uitkijk op de gletsjer en de hoogste stuwdam van het hele stelsel, waar ik het hiervoor ook al over had. Per jaar levert dit ingewikkelde stelsel vele tienduizenden gigawatts aan elektriciteit op. Erg indrukwekkendsmiley

Ook een ritje via Ascona langs het Lago Maggiore, waar we zowat over de Bentley’s, Mercedessen 500 en 600 en prijzige BMW’s struikelde. Over mondain gesproken. smileyWij zijn de Italiaanse grens overgegaan en met de veerpont (daar had ik juist genoeg euro’s voor in de beurs, pff) naar de overkant om vervolgens weer naar de Zwitserse kant te rijden. Onderweg in een Italiaanse taverna gegeten en citroenijs genoten. Op het meer van Lugano hebben we een bootrondreis gedaan, hebben onder de druivenranken geluncht en zijn naar het douanemuseum geweest. Dat laatste was niet spectaculair maar het bootreisje was erg fijn. In het zonnetje op het dek en wind in de haren. Genieten!

Verder zijn we nog een dag met een tandradtrein naar de Monte Generose geweest, hebben daar een klein klimmetjes gedaan (mijn arme knieën) en geluncht. Echte spectaculaire uitzichten met uitzicht op het meer van Lugano, in de verte Lugano zelf en een aantal plaatsen zoals o.a. Meride. Als hier in de winter geskied wordt, dan zijn deze afdalingen superinktzwart. Dat zie ik mezelf dan weer niet doen.

Donderdag, bijna aan het eind van de tweede week, besloten we ’s avonds na het avondeten de terugreis te beginnen. Zowel vrijdag als zaterdag werd een recorddrukte op de Zwitserse en Duitse wegen verwacht. Bovendien is het weer gaan regenen en dit keer komt het echt met bakken uit de hemel, zodanig dat aan de bergwand aan de overkant van het meer ineens 3 watervallen zijn ontstaan. Mijn man is het eens met mijn typering: bergklimaat met mediterraan karakter . Afwisselend warm/koud, zon/mist/regen, sproeten-bijkleur-weer en warme-sweater-aan-weer.

De reis terug verliep voorspoedig. De 3 kwartier wachttijd voor de Gothardtunnel was te doen en we zijn ‘in een keer’ terug gereden. De hele rit duurde 12 uren, inclusief de tankstops en wisselmomenten. Toch had ik een beetje last van een jetlag na zo’n nacht doortrekken. Ik was blij dat mijn zwager ‘de haas’ speelde toen ik reed. We kwamen thuis op het moment dat de buurman naar zijn werk ging. Thuis konden we verder uitrusten, in mijn eigen bed slaap ik toch het best. Nu na een weekje thuis heeft Fons het film- en fotomateriaal tot een DVD omgetoverd. Geeft een mooie impressie.

-

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post78

vakantie Corsica 1

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld zo, september 20, 2009 22:18:38

Uitgezwaaid door de buren vertrokken we om 9.45 uur uit Assendelft. Tot Breda gaat alles goed totdat een een giga krekelgeluid horen rechtsachter in de auto. Precies om 11.45 gestopt om te wisselen vlakbij Kontich in België . Fons loopt even rond de auto en voelt aan het rechter achterwiel. Bloody hot voelt het aan. “”dat is niet goed, daar moeten we even naar laten kijken” meldt hij. Ook ik vond dat wel verstandig en we gaan op zoek naar een Ford garage. Met behulp van de tomtom en een telefoontje naar de hulplijn vinden we een geschikte garage in Kontich. Men praat daar gelukkig Nederlands en zijn erg service georiënteerd ;). Remklauw is klem blijven zitten en remvoering verbrand. Nieuw onderdeel is niet op voorraad en moet dus van elders komen. Maar het is onderweg en wij kunnen van de garagehouder met een gerust hart Kontich onveilig maken. Hij verwacht om ca. 17.00 uur de auto weer tip top te hebben.

We lopen dus naar het centrum van het dor. Ik loopt op mijn sandaaltjes, dat is niet zo slim. Zit prima als je moet rijden maar zo wandelend krijg ik blaren. We eten een frietje met gebakken ei bij de plaatselijke cafetaria. We zijn teruggewandeld via een park waar we nog enige tijd op een bakje hebben gezeten om de tijd te doden en plan hoe we de rest van de reis vandaag aan zullen pakken.

Tegen 5 uur is de auto inderdaad klaar. We rekenen af en gaan weer op pad. We willen toch graag nog zo’n 600 km. Bah dat werd jakkeren.

Na 1 uur houdt Fons het voor gezien en neem ik het stuur over. Ik rijd zo’n 2,5 uur. Dan neemt Fons het stuut weer over. We zitten in de buurt van Vittel en gaan de tolweg af op zoek naar een hotel. Alle hotels zijn echter bezet ivm de tour de France. Wij rijden weer verder op de tolweg.

Uiteindelijk toch maar weer de tolweg af op weg naar een Ibis die door de tomtom wordt aangegeven. Halverwege de weg erheen komen we een piepklein hotelletje tegen bij Foulsac. Ondanks het late uur zijn we welkom en we kunnen zelfs nog een glaasje drinken op het terras. Omstreeks half twaalf naar bed. De bedden zijn om zeeziek van te worden en als ik me omdraai, rol ik er zowat uit. Niet zeuren… slapen, we moeten morgen nog veel km’s afleggen

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post61

vakantie Corsica 2 en 3

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld zo, september 20, 2009 22:12:08

Om 7.30 uur zaten we aan het echte Franse ontbijt. Je weet wel: Sloot koffie, een croissant en een hard broodje met een kuipje boter en jam. FF tanden poetsen, afrekenen en vervolgens op weg naar Toulon.

We schoten niet erg op. Het was druk. Wel 3 x in een file maar gelukkig gaat de boot eerst die avond om 21.00 uur.

Daar aangekomen leek het wel of alles met de Franse slag gaat. Beetje chaos maar daar trokken we ons weinig van aan. Op een terrasje langs de boulevard hebben we escalope de veau gegeten en een glaasje wijn gedronken. We zijn immers op vakantie.

Daarna voor inchecken in de rij gaan staan. Uiteindelijk parkeren we de auto pas om half 10 op de boot en vertrekt de boot pas tegen tienen. Fons filmt nog wat en maakt foto's van de haven van Toulon 'bij nacht'. We hebben een kleine maar goede geoutilleerde hut. Eerst nog wat drinken in een van de bars op de boot en daarna onder de douce en naar bed.

We worden gewekt door een 'ding dong en een praatje' om kwart voor zes 's ochtends. Grr.smiley In de rij voor het ontbijt. De hele nacht is het onrustig op zee geweest en ik zie heel wat mensen lopen met bleke bekkies. De omroepster meldt wederom een vertraging en de rij slinkt zienderogen, helemaal nadat de boot enige slagzij maakt en de borden met ei en worstjes zo de toonbank afschuiven. Ik geef mijn beste glimlach aan de Corsicaanse serveerder en krijg een overheerlijk bakkie cappuccino.

In Bastia gaan we van boord en rijden meteen in de richting van Ajaccio. Halverwege een berg drinken we koffie. Onderweg was het slechts 13 graden met veel wind. Op het terras waar we koffie dronken, 17 graden. Heb mijn jasje maar aangedaan en we zijn snel weer en route gegaan.

In Ajaccio hebben we geparkeerd bij de Carrefour (supermarkt) en zijn vandaar gelopen naar de citadel. We kregen echter geen toegang en zijn via de oude stad teruggelopen richting auto. Onderweg gestopt en gegeten in een restaurant in het oude gedeelte van de stad. Ik weer escalope de veau, nu met pepersaus en Fons met paddestoelen en friet. Op weg naar de auto bij de Carrefour boodschappen gehaald en richting het huisje gereden in Eccicia Saurello. De straat 'rue de la fontaine' staat niet op de GPS maar met vragen komen we bij een pleintje met fontein, dus niet lang gezocht. Fons kan nog een aardig woordje Frans en de Corsicanen hebben zelfs geduld om - geamuseerd - naar mijn pogingen te luisteren.smiley

Daar aangekomen belt Fons de eigenaar Eric dat we gearriveerd zijn. We kunnen zijn telefoon horen overgaan in het huis waar we voor staan, enkele verdiepingen boven ons. smiley Eric toont ons het huisje en wij geven hem de afgesproken borgsom. Mooi huisje met allerlei gemakken zoals airco, wasmachine, mooie tegelvloer, ed. Hoewel het deze dag nog fris is, gaan we toch nog even op ons 'eigen' terrasje zitten. Het zonnetje kwam zowaar ook nog door. Ondertussen heb ik de koffers uitgepakt. We drinken een roseetje met ijsklontje (sorry voor deze affront) en om ca. half acht maak ik een stokbroodje gezond met een bak sla. Tegen 9 uur douchen en naar bed. Toch wel een gevulde dag geweest.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post60

vakantie Oostenrijk 4

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld di, maart 10, 2009 12:04:18

We komen aan bij het nieuwe dalstation omdat Fons te ver naar links de berg afging en ik niet hogerop door wilde skiën naar het dalstation waar we gestart waren. Had ik het maar wel gedaan want nu moesten we het hele stuk lopen op de skischoenen. Dat gaat bij mij vrij langzaam dus Fons kwam mij alweer tegemoet om mijn ski’s over te nemen. Zo, lekker, schoenen afgepelt, spullen in het depot en naar het restaurant om iets te eten. Eerst een slootje thee en ik bestel worst met patat en Fons een boerentosti. De worstjes zijn aan de uiteinden ingesneden en toen onder de grill gelegd dus lijkt het alsof ze ontploft zijn. Maar ze smaken lekker en de hoeveelheid patat is zo groot dat ik halverwege moet stoppen. Nog een kopje koffie en dan even naar boven in het dorp om een krantje te kopen. Met de crocks aan lopen is toch niet zo’n goed idee. De sneeuw beneden ontdooi snel door het zonnetje en de weg is nat. Er zitten gaatjes in deze stappertjes en dat merk ik aan mijn sokken. smiley We nemen de bus van kwart over drie terug naar het hotel. Terwijl we de klucht naar het hotel oplopen rijdt de hoteleigenaar naar beneden om de gasten bij het dalstation op te halen. Ons hoeft ie dus niet mee te nemen. Ik laat alle kleding van mij afvallen en smeer mijn gezicht met zonnebrandmelk in, als we op de kamer zijn en ga richting ‘erlebniswelt’. Eerst weer even onder het solarium en daarna een saunaatje pakken. Het is erg rustig want vrijdag is altijd een ‘wissel’ dag. Op de kamer ligt Fons te rusten op bed en ik sluit ook een paar minuten de ogen.

Niet zo lang want ik moest nodig mijn verslag bijwerken. De laptop gebruik ik eigenlijk slechts om te schrijven en om mp3tjes af te spelen. Jammer. Misschien vraag ik wel of er een andere modem beschikbaar is. Om te kijken of aan de vorige misschien iets mankeerde. We denken erover om morgen een rustdag te houden en overmorgen, zondag weer te gaan skiën. We drinken een wijntje op de kamer, daarna douchen en aankleden voor het diner van vanavond. Na het weer prima verzorgde avondeten gaan we redelijk vroeg naar de kamer en slapen.

Met een opgetogen humeur wordt ik zaterdagochtend wakker en zie dat het erg mistig is. Dat wordt zeker een rustdag als het zonnetje niet meer doorkomt. Na het ontbijt besluiten we vandaag weer niet te skiën maar eerst wat te studeren en lezen en ’s middags met de skibus naar Grossarl te rijden, wat te shoppen en te lunchen, een krantje te kopen en de weersvoorspelling op te snorren.

Soms komt het zonnetje enkele minuten door de mist en wolken heen gluren maar te weinig om tot skiën te inspireren. ‘s middags doe ik weer het solarium, zwem en sauna ritueel en komt Fons mij gezelschap houden in de sauna. Wederom een goed verzorgd diner, het wordt een gewoonte….

Na het eten probeer ik weer een verbinding te krijgen via internet en zowaar lukt het ineens om via een onbeveiligd netwerk mijn email op te halen en contact te krijgen met cyberspace. Gek hoor. Ik weet niet meer welke knoppen ik ingedrukt hebt maar ben blij dat de verbinding tot stand is gekomen. Rond een uur of elf is het weer tijd om naar bed te gaan.

Ook de volgende ochtend is het erg nevelig en in de loop van de ochtend begint het weer zachtjes te sneeuwen. Nu baal ik wel als een stekker. smiley We zijn al een week hier en hebben nog maar 1 dag geskied. Een beetje grumpy aan het ontbijt zeg ik tegen Fons dat ik u eigenlijk liever naar huis ga dan mij wederom proberen bezig te houden met niks doen en/of naar neerdwarrelende sneeuwvlokken te staren. We besluiten om met de hotelbus de ski’s en stokken op te halen en de koffers in te pakken om morgenochtend te vertrekken. Het is dan zondag en rustig op de weg.

Oma bestuurt de hotelbus en ze giechelt onderweg dat het een lieve lust is. Ze rijdt echter als een wegpiraat en omdat ik bij haar voorin in het busje zit houd ik mijn hart vast. smiley Bij de skilift pakken Fons en ik snel onze spullen en stappen weer terug in. Deze dag inpakken, verschoning voor onderweg apart leggen, sneeuw van de auto afvegen etc. Toch maar weer het middag verwenpakket afgewerkt en ’s avond voor de laatste keer uitgebreid gedineerd. Omdat we de volgende dag rond 10 uur weg willen rijden gaan we bijtijds naar bed.

De volgende morgen ontbeten, afgerekend en de auto ingepakt. Ik krab de ramen schoon. Het is - 11 graden. Omdat Fons de auto niet van z’n plek afkrijgt ivm de gladheid, ga ik achter het stuur zitten en Fons duwen. Een hotelgast komt helpen duwen en ik haal de handrem eraf smiley Het aanloopje tot boven aan de klucht halen we echter niet omdat het echt te glad is en er ligt sneeuw. Dus leggen we de sneeuwkettingen om de voorwielen. Dat is achteraf een werkje van niets. Als je het een keer gedaan hebt (FR, tigne le bain) weet je het voor altijd.

Onderaan de klucht (in totaal na 150 meter rijden) smiley halen we de kettingen er weer af want de rijbaan van de provinciale weg is sneeuw en ijsvrij. Onderweg blèr ik mee met de muziek van de cd’s. Tot ver in Duitsland ligt de sneeuw op de daken en weilanden. Niet op de wegen. De reis gaat zeer voorspoedig en we besluiten dan maar in één keer door te rijden naar huis. Uiteraard elke twee uur even stoppen en wisselen. Bij het wegrestaurant Junxe eten we gebraden vlees met een sloot jus (brr.) en gebakken aardappeltjes. Ondanks de stops komen we rond 22.00 uur aan. Ik loop even naar de buren om te zeggen dat we thuis zijn.

Dat was ’t dan… onze 'wintersport'vakantie….

Woensdag ga ik naar onze AES kennissessie - dag-, want dat is altijd erg inspirerend, en donderdag naar het seminar van Janka Soker. Voor het overige gewoon vrij. Maandag 9 feb. weer echt aan het werk.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post51

vakantie Oostenrijk 3

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld di, maart 10, 2009 11:48:33

Op de kamer terug leest Fons nog wat in de kranten en ik in het boek van Graig Larman over “Agile and Iterative Development”. Na de vakantie (of tijdens, wie weet) zal ik een samenvatting maken van al deze ontwikkelmethoden met hun sterke en minder sterke punten voor op onze wiki. Om 22.00 uur naar bed. Ik heb geen meter geskied maar heb wel last van stijve bovenbenen.

‘S nachts heb ik toch een nachtmerries… smiley Een berg die afbrokkelt en de stenen die op huizen terecht komen. Een bomaanslag op een groot parkeerterrein en ik zie allemaal mensen met bebloede gezichten hun auto’s uitstappen. Ik hoor schoten en iemand die zegt; “ze schieten op iedereen!”en een ander die antwoord : ‘schieten?, neermaaien zul je bedoelen!” smiley . Ik pak iemand op en draag deze naar een hulpverlener en zie dat de persoon geen benen heeft. De hulpverlener neemt het slachtoffer aan en zegt komisch- cynisch : “nou, daar helpt een behandeling tegen psoriasis ook niet meer tegen”. Op dat moment wordt ik wakker. Ik weet niet of ik moet lachen of janken… smiley Het is 7.00 uur in de morgen en nog wat te vroeg om eruit te gaan.

Om kwart over acht vraag ik aan Fons of we aanstonds naar het ontbijt gaan of dat hij nog wat wil blijven liggen. Het is wel wat helderder buiten dan gisteren maar het sneeuwt nog steeds een beetje. Tijdens het ontbijt vraagt Fons of ik vandaag dan misschien een wandeling wil maken maar ik heb er geen zin in. Ik wil het liefst skiën maar zeg niets omdat ik toch al weet dat Fons hier geen zin an heeft. Volgens het hotelbulletin breken vandaag in de loop van de namiddag de wolken open en kan het zonnetje zich zelfs laten zien. Morgen misschien…..Verder meldt het bulletin dat we vanavond een warm en koud buffet krijgen welke om 18.30 uur begint en we worden verzocht om er dan allemaal gelijktijdig / gezamenlijk te zijn. Oostenrijkse orde en grondigheid, zeg maar…

Vandaag ga ik stukkies schrijven. B.v. dit verslag, en de vergelijking tussen de Agile methodieken. Fons is met zijn studieboeken in de weer. Hij doet nu een module HBO facility management bij het NCOI. Ik ben wel trots op hem dat hij weer bezig is met de studie. Hij denkt er zelfs over om een MSc in facility management te gaan doen. Maar dan stopt hij met deze cursus. In maart is er een introductiedag van het AOG waarvoor hij uitgenodigd is en dan hoort hij of hij eventuele deficiënties heeft of niet. Ben benieuwd.

Ik ben een heel eind gekomen met mijn stukjes over projectmanagement, PrinceII, PMBoK en DSDM in grote lijnen opgeschreven en wat vergelijkingen. Later doe ik alle Agile en iteratieve methoden erbij en zal van alle methoden de sterke en zwakke punten noteren. Hoewel, nu bedenk ik mij dat een sterke punt volgens mij een zwak punt is in de ogen van een ander. Nou ja, dat moet dan maar….smiley

Vandaag weer onder het solarium geweest en gezwommen en in de sauna geweest. Verwennerij allemaal, dus. ’s Avonds het buffet met allemaal lekkere voorgerechten, daarna hoofdgerechten en tenslotte een toetjesbuffet. Met een flesje ‘grüne feldliner’ een Oostenrijkse witte wijn en onze favoriet. Om ca. 22.00 uur alweer te bed gegaan. Deze keer geen nachtmerries. Het is redelijk helder. Hopelijk is het morgen inderdaad helder weer en gaan we skiën.

Om 7.30 uur op vrijdag 30 januari werd ik wakker en kijk naar buiten. Inderdaad zie ik blauwe plekkies tussen de wolken. Fons en ik moeten eraan geloven! Na een klein ontbijt (het lijkt of het eten van gisteren nog in de weg zit) gaan we boven onze skikleding aantrekken. De crocks in de rugzak. Beneden komt het hotelbusje aanrijden om ons naar de panorama bahn te rijden. Het dalstation van grossalm. We zoeken eerst ons skidepot op om onze crocks af te gooien. Vanavond kunnen we onze ski’s, skistokken en skischoenen er laten staan. Het is binnen, dus warm en droog.

We kopen een dagkaart a 37 euri pp en gaan met de eitjes omhoog. Meteen door naar 1600 meter. Hup skischoenen vastklemmen en proberen maar. Wel weer even wennen. Ik ski de eerste helling af alsof ik een warme bolus in mij broek heb en krijg ook meteen kramp in mijn voeten. Komt ervan als je niet eerst even in Nederland geoefend hebt.

Enfin, het gaat redelijk en we komen bij een stoeltjes lift aan die ons naar 2200 meter brengt. Daar nemen we een fraaie blauwe helling. Lekker makkelijk dan krijg je het gevoel dat je het nog kan…. smiley Na een paar keer omhoog en naar beneden hebben we rond half twaalf een kopje thee gedronken. Fons heeft foto’s genomen van de omgeving en ik dacht ook film toen ik naar beneden kwam skiën. We zullen het wel zien. Rond twaalf uur weer op pad. Nu de hele weg naar beneden via blauw en een stukje rood. smiley Ik heb al aardig de verzuring in de bovenbenen dus dat is wringen geblazen en regelmatig stoppen. Op de rode helling ga ik gelijk op mijn snuitje. Niks stuk alleen mijn zelfvertrouwen een deukje. Weer eerst ff kak in de broek maar verderop gaat het weer.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post50

vakantie Oostenrijk 2

vakantie avonturenGeplaatst door Mary Beijleveld di, maart 10, 2009 11:43:50

We kregen de sleutel van de kamer en brengen de spulletjes naar boven. Het is een kamer met aparte slaapkamer, ‘woonkamer’, hal en badkamer. Best mooi. Verder in zowel de slaapkamer als de woonkamer een tv, in de woonkamer een koelkastje en in beide kamer ruime kasten om kleding op te hangen. Met al die skikleding een hele uitkomst. We proberen de internetverbinding te realiseren met een modem maar dat wil niet lukken.

‘s avonds gaan we al om kwart over zes eten. Goed verzorgd. Met saladebuffet, soepje, hoofdgerecht toetje en kaas voor wie dat nog wil. Kleine porties, naar wel genoeg. We zijn een beetje moe. Zal wel mede de schrik zijn geweest. Daarom zijn we best vroeg naar bed gegaan en we hebben beide goed geslapen.

Dinsdag de 27e staan we om half negen op. Het sneeuwt dus Fons wil vandaag nog niet skiën. We besluiten om na het ontbijt naar het dorp verderop te lopen en te gaan kijken hoe de sneeuw in het dal is en hoeveel de skipassen kosten. Eerst even vragen hoe het zit met de niet functionerende internetverbinding. Volgens de hoteleigenaar ligt het aan onze instellingen. Het zal wel. Het is een aardige tippel naar Grossarl maar mooi in het sneeuwlandschap.

Het is ook hier oppassen geblazen want het is glad ondanks het laagje sneeuw. Omdat er geen wind staat is het, ondanks temperaturen onder nul, niet onaangenaam. We doen er bijna twee uur over om bij de panoramabahn te komen. We drinken thee boven in het dorp, lopen wat rond en doen wat boodschappen bij de Spar.

Omdat de postbus pas om kwart over twee weer gaat rijden, drinken we nog een kopje thee vlak bij de bushalte en eten een kop goulashsoep. Met de bus is het uiteindelijk maar een kwartier rijden.

Nadat wij terug zijn, gaat Fons een uittreksel schrijven van zijn leerboek over projectmanagement . Ik probeer weer om internetverbinding te krijgen. En weer lukt het niet. Al mijn instellingen nagelopen. Alle internetadressen met wachtwoorden geprobeerd maar het wil maar niet lukken. Ten slotte mijn zwager ge sms’t. Die vraagt ons na te gaan wie de provider is, waarna hij e.e.a. zal nakijken en terugbellen. Dat doe ik morgen wel en ik ga naar de kelder om te zwemmen. Ook maak ik twee keer gebruik van de sauna. Een meneer (dat kon ik zien ondanks dat hij geen kleren aan had ;)) vroeg of ik behoefte had aan een scheutje vocht op de hete stenen. “Ja, gerne”, zei ik. Toen startte hij een heel ritueel met een emmer vers water, schepjes water op een houten lepel met druppels menthololie en ronddraaien van handdoeken in het saunagedeelte. Foei , dat was wel heet. smiley

Toen ik na koud afdouchen via het zwembad weer naar de kamer wilde lopen kwam ik Fons tegen die net wilde gaan zwemmen. Heb ik op hem gewacht en samen zijn we naar boven gegaan. Op de kamer heeft hij vervolgens gedoucht en zich geschoren. Tegen zeven uur naar de eetzaal voor het diner. Weer saladebuffet, een beetje tonijn uit blik met een sausje, daarna schorsenerensoep, voor het hoofdgerecht een dunne plak rundvlees met een aardappelprutje en spinazie a la crème. Het dessert heeft ons vandaag niet bereikt en ik heb wat kaas als nagerecht genomen. Op naar de kamer om een deel van dit verslag te schrijven. Fons leest de Volkskrant die we vandaag onderweg gekocht hebben. Vandaag wat later naar bed. 22.00 uur

Woensdag 28 januari alweer vandaag. Het sneeuwt nog steeds en de weg is voor onze auto onbegaanbaar. Na het ontbijt (buffet) besluiten we vandaag met de bus naar St. Johan in Pongau te rijden en daar wat te gaan winkelen en rondneuzen. Om 10 uur vertrekken we en de reis neemt bijna een halfuur in beslag. We lopen wat rond en langs de winkels, in een winkelcentrum en langs een congresgebouw als we ineens een bordje met ‘internet café’ zien. Daar hebben we een kop koffie genomen en een uur internettoegang.

Ben ik toch nog in staat mijn email op te halen. Onderwijl chat ik met collega’s die zich afvragen waarom ik aan het internetten ben en niet op de latten sta. Dat heb ik dus maar even uitgelegd. . Ik lees het bericht van de eindredacteur van SRM dat de foto’s die ik van mijzelf zond een te lage resolutie hebben. Dus mail ik hem dat ik nu niet in staat ben om een andere foto op te sturen maar dat hij als meest gelijkend alternatief ook een foto van Gina Lollobrigida mag plaatsen smiley of een andere list verzinnen moet. Verder mail ik een personeelsconsulent van UWV dat ik, onder voorwaarde, wel wil meewerken aan een artikel voor het sociaal jaarverslag van mijn voormalig werkgever en mail ik mijn scrimce-one vriend dat ik pas na de vakantie in staat zal zijn een hotel te reserveren t.b.v. Agile Open Space België voor eind februari.

In een restaurant lunchen we. Fons neemt een omelet en ik goulashsoep met een semmel. De bus gaat pas om 15.05 uur terug . We kopen een Telegraaf en een Volkskrant en lezen alvast wat in afwachting van het vertrek van de bus in het bushokje. Als je stil zit wordt het echter wel snel koud. Brr. De bus vertrekt pünktlich en 25 minuten later lopen we de klucht naar het hotel weer omhoog.

Mijn zwager belt op om te melden dat het adres dat ik ge smst heb niet de naam van de provider is en begint geheimtaal tegen mij te praten over TCP IP adressen en soortgelijks. smiley Ik geef de telefoon aan Fons. Mijn zwager en hij kunnen elkaar goed verstaan. Om half vijf ga ik naar beneden naar de sauna. Eerst even onder het solarium want zon hebben we nog niet gezien en ik moet mijn sproeten een beetje bijkleuren. Hopelijk is het morgen helderder of nog beter: schijnt het zonentje zo nu en dan. Om half zeven weer aan het diner. Vandaag saladebuffet, soep met sliertjes, pangasiusfilet met gekookte aardappel (Fons heeft kalfsgoulash genomen), chocolade-ijs met zure kersen en als we willen nog kaas toe.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post49
Volgende »