abc-thinkbig

abc-thinkbig

over ABC-thinkBIG

ABC-thinkBIG is een persoonlijk website met artikelen, publicaties en links over leiderschap, bedrijfskundige aspecten én service georienteerde architectuur.

spreken en presenteren

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld ma, mei 16, 2016 07:17:38

Graag mag ik een presentatie geven op de een of andere conferentie. Als ze mij vragen waarom, dan vertel ik altijd dat ik mijn kennis en ervaringen wil delen en zo een bijdrage kan leveren aan de kennisspreiding in de (agile) community.

Vorig jaar heb ik, in het kader van de kunst van het spreken in het openbaar, een speciaal daarop geënte conferentie gehouden met de titel “Walk the Talk, Talk the Walk”. Voor en namens het Agile Consortium. Deze conferentie ging over alles wat met spreken in het openbaar te maken heeft: houding, kleding, stem, hoe je een luciferverhaal of een speech maakt, hoe je het beste een dia presentatie kunt opzetten, wat het maken van tekeningen daarbij helpt, hoe over je spreekvrees heen kunt komen, etc.


Ik vond namelijk dat veel mensen in het Agile wereldje en in de IT in het algemeen, bijzonder veel te melden hebben maar dat zo moeilijk voor het voetlicht krijgen. En het was ook voor mijzelf; om nieuwe inzichten te leren.

Mensen zien het nu niet aan mij; ik was als tiener behoorlijk verlegen. Eerst toen ik ging werken werd die verlegenheid minder. Ik kan mij herinneren dat ik mijn 1e presentatie ooit hield voor de SIOD, over het invorderen van de sociale verzekeringspremies. Tjesses, wat was ik zenuwachtig. Het publiek hing echter aan mijn lippen en ik kon alle vragen naar tevredenheid beantwoorden. Dat gaf goede moed.

Op 5 november 2015 jl. organiseerden we (Jeroen, de agile masters en ik) namens het Agile Consortium bij VX Company weer een gloednieuwe conferentie. Deze keer over ‘The Agile Enterprise’. Daar heb ik niet gesproken…. Alhoewel; ik had de eer om de moderator te mogen zijn, deels samen met mijn collega Bianca.

Onlangs hebben Nicole Belilos en ik op XPdays 2015, een sessie gehost. Onze sessie ging over de (arbeids)participatie van vrouwen in de IT en in het bijzonder in het Agile wereldje. Dat bleek een controversieel onderwerp. Dus hebben we al onze humor en spreekvaardigheid in moeten stoppen en daarna aanvullende gesprekken moeten houden....

Na vele jaren regelmatig presentaties te houden en mensen te helpen met hun luciferverhaal of met feedback op hun try-out sessies, krijg ik de kunst van het ‘spreken in het openbaar’ al aardig onder de knie. Althans, mij wordt teruggegeven dat ik relaxed overkomt, dat mijn verhaal duidelijk is en de echt leuke sessies met humor doorspekt zijn. De vele trainingen in Agile en scrum, alsmede de vele spreekbeurten tijdens Open Space sessies, hebben daarbij ook goed geholpen.

Wat ik echter nooit vergeet te doen is:

· weten waar ik het over heb,

· kijken waar de aansluiting met de beoogde doelgroep zit

· goed voorbereid zijn door eerst te oefenen en

· de benodigde spullen klaar te leggen.


Improviseren gaat pas echt gemakkelijk als je de basis goed voor elkaar hebt. En natuurlijk doen, gewoon oefenen en doen… Wellicht heeft inmiddels de verlegenheid plaatsgemaakt voor geldingsdrang, hahahaha.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post130

100 uur of 100 dagen

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld vr, mei 06, 2016 13:12:37

Bij mijn vorige werkgever, waar ik begin 2011 begon als bedrijfsarchitect, voelde ik mij welkom geheten door toen nog 32 collega’s van de Directie Informatiemanagement. Een van de redenen waarom ik mij welkom voelde was dat ik voor een visie/strategie bijeenkomst over de informatie voorziening /IT werd uitgenodigd vóór mijn indiensttreding. Van de visie/strategie begreep ik weinig. Dat schreef ik toe aan mijn beperkte kennis van de organisatie. Op dag 1 van mijn in dienst treden kwamen de leden van het RvB iedereen gelukkig nieuwjaar wensen. Dat was gewoonte, hoorde ik. Ook dat verhoogde het gevoel van warmte.

Uiteraard wilde ik meteen aan de slag en weten hoe de dingen normaal gesproken verliepen. Vrijwel direct kreeg ik de mededeling dat ik eerst door de ‘100 dagen van verbazing’ heen moest eer ik zou weten hoe ‘de hazen liepen’. Meteen dacht ik te begrijpen waarom ik de missie/visie niet begreep. Het is hier natuurlijk heel complex, concludeerde ik. Overigens wist ik, ook niet na 100 dagen, de helft van wat ik weten moest.
De warmte bleek oppervlakkig omdat een flink aantal collega’s solistisch te werk gingen, informatie gedeeld werd op een ‘need to know” basis en er mensen rondliepen met een ‘historische’ rugzak waardoor samenwerken lastig was. De sfeer rond het programma, dat het multi regelingensysteem moest opleveren, was slecht. Bovendien kreeg ik met mijn ervaring vanuit het WIA project meer dan eens een 'deja vu'.

Goedbedoelde of kritische bijdragen waren niet gewenst. Mijn pleidooi om in korte iteraties werk op te leveren, werd niet in dank aangenomen. Sterker nog, 2 senior architecten zeiden, terwijl zij op nog geen 100 millimeter van mij af gingen staan: “Mary, we doen geen scrum! Die debatching notitie van je is aardig maar verder moet jij je er niet mee bemoeien”.

Eigenlijk verbazend dat ik er toch bijna 5 jaar gewerkt heb. Laten we zeggen 100 sprints van 2 weken ;) Zo'n 15 collega vertrokken naar elders en 8 andere kwamen erbij. Uiteindelijk bleven er 25 collega’s over en het vooruitzicht dat onze directie zou worden ingebracht in een CIO office waarmee een extra managementlaag werd ingevoegd.

De energie om er toch te blijven werken kwam eerlijk gezegd doordat ik het initiatief nam om de hele organisatie méér Agile te krijgen. We zijn daarmee, want zo iets doe je niet alleen!, een flink eind gekomen.

Het ging een tijd goed om tegelijk ook mijn architectuurwerk te doen. Het is echter moeilijk om 100 uur in 2 weken te werken, dus hield ik dat slechts een jaar vol. Tot verdriet van de leadarchitect klapte mijn bemoeienis met Agile om ten laste van mijn architectuuractiviteiten.
Ik heb, denk ik, alles in het werk gesteld te hebben om Agile in de organisatie te borgen. Er zijn ruim 100 agile foundation gecertificeerden, 80 opgeleide product owners, 100 Kanban getrainden, 1 Agile transitie comité en 10 Agile ‘Champions’, die het veranderstokje van mij kunnen overnemen. Wat nog mooier is dat geen project langer dan 6 maanden duurt en/of wordt getoetst aan ‘de schuifjes van Mary’; een, al zeg ik het zelf ;), handig hulpmiddeltje om na te gaan of een veranderinitiatief beter iteratief dan wel lineair aanpakt kan worden. Daarnaast hebben de 2 leden van de RvB hun bestuurlijke ondersteuning toegezegd.

Op 1 september 2015 ben ik bij VX Company in dienst getreden. Ik vond dat ik mijn passie moest gaan volgen. Misschien viel ik met mijn neus in de boter: in de eerste 2 weken hebben we 4 stand-ups gedaan, een agile unit avond, een round table met klanten, een VX personeelsuitje waar we een antislip cursus hebben gekregen enneh… een missie, visie en strategie avond met onze unit. Het bijzondere van die laatste was dat mijn ideeën en mening enorm sterk overeenkwam met de ideeën en mening van mijn collega’s.

Ik voel mij gezegend dat ik in de gelegenheid ben van mijn ‘hobby’ - zoals mijn voormalig collega’s zeiden - mijn beroep te maken. Of ik ooit kan wennen aan het feit dat ik als product moet worden verkocht, de tijd (dat zal wel meer dan 100 dagen vergen) zal het leren.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post129

conferentie B

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld zo, oktober 13, 2013 17:03:07

Afgelopen week ben ik naar een tweetal conferenties gegaan. Op vrijdag 4 oktober naar de EBF (economie en bedrijfskunde faculteit) in Groningen (Zie blog Conferentie A) en op 7 en 8 oktober de tweedaagse conferentie over moderne management methoden/ Lean Kanban in Maarssen.

De tweedaagse vind plaats in “Style Inn’ in Maarssen. Volgens mij ben ik hier al eens geweest, ik denk voor een Xebicom dag. Omdat de zon schijnt en er laaghangende mist is, zie ik wonderschone doorkijkjes en uitzichten! Geweldig.

Wat mij al meteen bevalt is dat ik niet al de ‘usual suspects’ zie en de sprekers mij grotendeels onbekend zijn. De opening start doordat Maarten Hoppen, een van de medeorganisatoren, David Anderson introduceert, die de openingspeech geeft. De inhoud geeft mij een indicatie dat hij Kanban uit de hoek van Agile wil houden en scrum te operationeel vindt. De inhoud is op beginners niveau.

De eerste keynote is van Dave Snowdon (nee, geen familie van). De essenties van zijn verhaal is dat het lang duurt voordat mensen hun gedrag veranderen en dat er zaken zijn die dat kunnen stimuleren en tegenhouden. Daarnaast vertelt hij over Cynefin (uitspraak: http://nl.forvo.com/word/cynefin/) en dus het verschil tussen simpele, gecompliceerde, complexe en chaotische systemen. En over hoe je daarin / daarop zou kunnen ingrijpen. Flink theoretisch verhaal met een paar boude uitspraken zoals: “sixsigma = sixshit”, “you’re creating systems for identities, not individuals”, “you need to go from fail safe to save2fail”. Interessant verhaal. Echter sommige van de wetenschappers en hun theorieën ken ik niet (goodhart’s law, strathem’s variation) en termen zoals “oblique”begrijp ik niet en ondertussen diskwalificeert hij enkele auteurs (o.a. Jim Collins) en tegelijk neemt hij ook de option theorie op de korrel. In de korte pauze na zijn lezing durf ik hem nog te vragen of hij het woord ‘oblique’ wil uitleggen maar riposteert met: buy and read the book. Pff...smiley

Hierna kwam Håkan Fors aan de beurt met een verhaal over dat je beter de zorg rondom de patiënt kunt organiseren dan rond de medisch specialist. De gebruikelijke wachttijd analyse verpakt in een verhaal over twee vrouwen bij wie borstkanker geconstateerd wordt. Omdat het zonnetje buiten volop schijnt en ook de inhoud van deze speech ‘entry-level’ lean is (en misschien omdat ik het voorbeeld niet zo fijn vind) ga ik naar buiten.

Van de workshops kies ik die van Jasper Sonnevelt. Ook dat is een beginnersverhaal over Kanban maar ik vind dat hij het sympathiek doet en de deelnemers probeert te betrekken. En hij verwijst naar de J-curve. Dat is een hele leuke om uit te leggen aan je management.

Na Jasper krijgen we Donald Reinertzen met een slecht geïllustreerd verhaal over marginale kosten en opbrengsten, over het negeren van ‘disconfirming information” en groupthink, wat ik wel zeer interessant vind en cycle time analyse. Ondertussen is het erg warm geworden in de zaal en ineens komt “Troy Magennis” aan bod. Dat wordt me teveel en ik glip naar buiten in de frisse lucht. Energie sparen voor nog 2 sessies.

De laatste twee sessies van de dag zijn van Jabe Bloom over de waarde van sociaal kapitaal. Een beetje flauw verhaal dat niet resoneerde.

De laatste was van Olav Maassen. Dat ging over het balans tussen het uitstellen van beslissingen tot laatst verantwoordelijke moment en risico. Aan de hand van het verhaal over het schrijven van zijn boek “commitment’ waarvan wij een exemplaar gratis kregen aangeboden. Leuk hoor!

Daarna volgde het diner. Ik heb aan tafel gezellig gesproken met en dame uit Bulgarije en een enkele heren uit België, Engeland en Nederland. Ik blijf niet wachten op het toetje en ga naar huis. Morgen weer een dag.

De tweede dag start met somber weer, heel anders dus dan gisteren. In tegenstelling tot het programma doet niet Dragan Dimitriu de openingssessie, maar weer David Anderson. Beetje scrum bashing en hij klinkt alsof zijn energieniveau errug laag is.smiley

De workshop met Don Reinertzen, die daarna volgt, is geen workshop maar een lezing. Wederom, alhoewel hij ons op het hart drukt dat wij hem gedurende de workshop alles mogen vragen. Ik steek na zo’n 20 minuten mijn hand op om een vraag te stellen en terwijl hij mij recht in het gezicht kijkt, negeert hij dat ik hem een vraag wil stellen. Dan maar weer met mijn voeten stemmen...

Tijdens de lunch heb ik een gesprek met David Andersom over lean/ kanban en agile en hij laat mij, redelijk omfloerst, weten dat hij niet (meer) geassocieerd wil worden met Agile omdat hij met Lean / Kanban vooral managers wil aanspreken en scrum als representant van Agile te operationeel is. Hij schijnt zelfs te moeten oppassen met de verwijzing naar Lean (in Frankrijk) . Daarom hindert dat hem bij het opbouwen van ‘zijn’ merk. Omdat ik een Nederlandse ben, herformuleer ik zijn woorden onder de verwijzing dat wij Nederlanders graag duidelijke taal horen/ soms gewoon bot zijn. Hij beaamt dus wel meteen hetgeen ik opgevangen heb uit zijn verhaal. Nou, dat is dan helder en past bij de indruk die ik gekregen heb in zijn twee speeches. Jammer, maar ik begrijp het wel, zakelijk gezien. Toch vind ik het niet erg moedig. Agile in de bestuurskamers krijgen is geen sinecure, dat merk ik zelf elke dag. Het management kent Lean wel uit het management-opleidings-pakket en is waarschijnlijk minder bedreigend.smiley

Na de lunch ga ik naar Astrid Claessen’s workshop “gamestorming your retrospective” Zij toont dat scrum en kanban beide continue verbetering voorstaan, en hoe men de evaluatiemomenten / retrospectives leerzaam en plezierig kan houden. Enfin, leuke en actieve sessie!

Na de sessie van Astrid zeg ik gedag want ik ga naar een – op mijn aandringen gehouden - afscheidsfeestje voor de teamleden van een vroegtijdig afgebroken project dat nu net ons agile proefproject was. Tjonge, jonge wat hebben we met het team flinke hobbels genomen! En mijn ervaring is: het ligt bijna nooit aan de teamleden, wel aan management keuzes. Hopelijk komen deze mensen in een team die met andere agile initiatieven aan de slag gaan. We hebben veel geleerd met en van elkaar, ondanks of misschien wel dankzij alle tegenwerking en stroefheid van de organisatie rondom ons.

Geduld, doorzettingsvermogen en liefdevol blijven luisteren, heb je hier wel voor nodig.smiley

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post125

conferentie A

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld zo, oktober 13, 2013 15:12:32

Conferentie A

Afgelopen week ben ik naar een tweetal conferenties gegaan. Op vrijdag 4 oktober naar de EBF (economie en bedrijfskunde faculteit) in Groningen en op 7 en 8 oktober de tweedaagse conferentie over moderne management methoden in Maarssen. Zie blog Conferentie B.

Ik vertrek om 6:45 vanuit Assendelft omdat de inloop van de EBF conferentie vanaf 9:00 uur is. Reistijd volgens googlemaps 2 uur. Ik kwam even voor 9 aan, parkeerde mijn auto en liep over de rode loper naar de balie. De conferentie was groots opgezet en druk bezocht en had als thema ‘beyond borders’ Het programma bevatte veel master classes voor studenten en parallel daaraan intiemere presentaties en een workshop voor bedrijfsvertegenwoordigers. De dress code was aangekondigd: business formal. En daar heeft, gezien de vele dames in mantelpakjes en heren in (minimaal) 2 delig pak met stropdas die ik er zag, 99% van de deelnemers zich aan gehouden. Een enkeling was iets frivoler aangekleed smiley

De conferentie zelf zou om 9:30 uur starten maar dat liep al meteen een halfuur uit. De opening werd gedaan door Arthur Snijder de voorzitter van de conferentie commissie, die ons voorstelde aan de dagvoorzitter: mw. Caroline Hyde, een verslaggeefster van Bloomberg.

De 1e plenaire lezing werd gedaan door Peter Hartman, vice voorzitter van KLM- Air France. Het was een informatieve speech die ging over de expansie van KLM en de samenwerking met vliegtuigmaatschappijen uit de USA, Zuid Amerika, Italië, Kenia en het verre oosten. De woorden die Peter gebruikte kwamen uit het vocabulaire van 2e generatie managers: kostenreductie, expansie, gedwongen zijn samen te werken met anderen om positie en vluchtnetwerk te behouden.

Daarna kwam Ben Tiggelaar. Een heel ander verhaal, za’k maar zeggen. Die praatte meer over de psychologie van het veranderen en wees ons op een aantal goede boeken over dit onderwerp. Bv. die van Ajzen: “the theory of planned behavior”. Bij wees ons op de 3 principes die je richting bepalen (waar geloof je in, wat zijn mijn sterke kanten en wat vinden mijn geliefden waardevol) en de 3 principes die je actie bepalen (het formuleren van de doelen, het gebruik van – 40 mogelijke- technieken en de evaluatie van de resultaten van vorige acties). Ze zullen wel in een van de boeken van Ben staan, vermoed ik. Die ene van dromen, denken en doen ligt helaas nog op de ‘te lezen’ stapel.

Dan volgt een verkorte pauze ivm de uitloop in tijd, waarna ik de bedrijfslezingen ga volgen. Daar spreekt als eerste Matthijs Bierman van Triodos. Een inspirerend verhaal over hoe een bank het geld tot middel laat blijven en niet een doel door sparen en lenen te integreren met duurzaamheid. Ook Hans Biesheuvel (voormalig lid van MKB Nederland) heeft het over duurzaam ondernemen. Daarnaast over de regelkramp (mijn vertaling) van de overheid gepaard aan haar terugtreden uit de samenleving waarbij hij als voorbeeld gaf de ‘participatiemaatschappij’. Je weet wel, waar onze nieuwbakken koning het over had in de troonrede. Beide preso’s aan elkaar gepraat door Lamberts Zwiers, een van de directeuren van VNO-NCW.

Na de verkorte lunch beginnen we op tijd voor de workshop. Ik had er een gekozen die over social enterprise gekozen maar die kwam niet op gang. Hoewel ik de presentator erg moedig vond, ging zijn verhaal alle kanten op en werden de deelnemers niet echt uitgenodigd om te participeren. Na wat mislukte pogingen gedaan te hebben om een discussie te starten heb ik eigenhandig ‘the law of 2 feet” toegepast, mijn koffertje uit de auto gehaald en ben ik ga inchecken bij het hotel vlak naast het conferentieoord.

Ik kwam op tijd terug voor de korte pauze waarna de volgende plenaire lezing begon. Deze was van Philip Mountford, de redelijke nieuwe (en nieuwerwetse) CEO van Hunkemöller. Die was dus ook wat frivoler gekleed... smiley hij had wel een jasje over zijn skinny heupjeans met brede riem en enorme gesp, dat wel. Zijn verhaal ging over de geschiedenis van Hunkemöller en hun 5 merken, waarvan het meest sexy merk, net niet ‘beyond borders’ c.q. voorbij de betamelijkheid ging. Jammer wel is dat hij zij dat zijn target audience meisjes van 15 (!) tot 65 is. Meisjes van 15 moet beslist niet sexy ondergoed opgedrongen worden. Meisjes ouder dan 65 dragen ook gewoon onderkleding dus willen die kunnen aanschaffen.

Vervolgens was Gerry Pennell, de CIO van de Olympische spelen van Londen (2012) aan de beurt. Hij verhaalde over de uitdagingen op het gebied van de 24 x 7 +
wereldwijde informatie voorziening. Mooi verteld!

Na de afsluiting met bloemen voor de jonge organisatoren van de conferentie konden we netwerken onder het genot van een bitterbal en een drankje. Ik heb nog even gesproken met enkele deelnemers en de spreker van de workshop. Op zijn verzoek enkele suggesties gedaan hoe er de volgende keer meer ‘leven’ in te krijgen. Zo eigenwijs was ik wel.

Een van de deelnemers wilde wel chaperonne zijn en mij een lift geven naar de Martinekerk, alwaar het diner zou plaatsvinden. Mijn chaperonne en ik gingen toevallig aan een tafel zitten waar een tweetal ouders van de studenten/ organisatoren van de conferentie zaten. Die werd aangevuld met de studenten zelf en een docent financieel management van de AOG/RUG. Met deze docent een geanimeerd gesprek gehouden over scrum/agile en de rol van financiële controllers. Laten we zeggen: we hebben het gehad over de balans tussen checks & balances en zelforganisatie & zelfverantwoordelijkheid. Erg leuk. smiley

Uiteraard ook met de ouders, de studenten en andere disgenoten gesproken. Om een uur of 9 heb van iedere tafelgenoot afscheid genomen en met de taxi teruggegaan naar het hotel. Het was een lange dag dus ik wilde vroeg naar bed. Uiteraard nadat ik Fons gebeld heb en na het gebruikelijk avondritueel.

De volgende ochtend uitgebreid ontbeten voor de 2 uur durende terugreis naar huis. Thuis wachten het boodschappenlijstje en de huishoudelijke klusjes op me.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post124

Ben je soms MOE?

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld zo, september 29, 2013 16:03:08

Ik voel mij gezegend met een hoog energieniveau en in sommige weken heb ik dat meer nodig dan in andere. Naast mijn werk als bedrijfsarchitect en agile coach heb een aantal nevenactiviteiten, tijdvragende interesses en een fatsoenlijk sociaal leven. Gelukkig zijn de nevenactiviteiten en interesses aan elkaar verwant en heb ik daar in mijn werk ook profijt van. Het sociale leven eromheen houdt mijn mentale kompas in de goede richting.

Maar soms voelt het als een ‘’achtbaan”. Zo zat bijvoorbeeld week 37 en 38 (van 9 tot en met 22 september) propvol. Als ik mijn dagboek ;) erbij haal dan springen de volgende activiteiten eruit:

9 september: voorbereiding planning pokersessie voor team P en ‘keek op de week’ (een soort stand-up maar dan wekelijks) voor team B. Aftikken laatste afspraken voor de 10e als Jurgen Appelo een presentatie komt geven. Presentatie over SVB klaargezet en projectie apparatuur gecheckt.

10 september: ’s ochtends werkoverleg architecten, daarna afspraken maken over Agile training en coaching en budget.’s middags Architectuurraad van de manifestgroep in Amersfoort, waar ik de eer had de voorzittersrol op mij te nemen. Dat was mooi want daardoor ik kon de duur tot 1,5 uur bekorten en had ik meer reistijd naar Amstelveen en opvang gasten voor de AgileHolland meet-up bij SVB. Na terugrit Laurens en Astrid opgevangen en check op zaal/faciliteiten en verwelkomen gasten. Na introductie over Agile Holland door Laurens een bedankje richting Max voor sponsoring gegeven en animatiefilmpje over SVB aangekondigd en afgespeeld. Daarna volgde de presentatie van Jurgen met zijn champfrogs acroniem. Helaas delen moeten missen vanwege de late aankomst van een aantal deelnemers. Na de presentaties een beetje netwerken en opruimen. Om ca. 9 uur was iedereen vertrokken en op naar huis.

11 september: ’s ochtend presentatie ruimte verder opruimen samen met de afdelingssecretaresse, voorbespreking over een story mapping sessie met een business change manager, bijgepraat met de technisch PO van team B, bijpraatmoment met onze Agile coach gehad. Gestart met ophalen van bijdrage voor een zieke collega. ’s Middags laat naar de mondhygiëniste en aansluitend voor controle naar de tandarts.

12 september ‘gewone’ werkdag met een architectuuradvies voor een project, een bilat met een collega en sessie met UWV en gemeentedeskundigen in Amersfoort.

13 september: mijn vrije dag en dus naar Lunteren voor Agile Open Holland. Daar o.a. een rhetoric game en een sessie over ‘Agile sliders’ gehost. Beide waren gaaf! De 1e omdat ik weer aan mijn spreken in het openbaar kon werken en afkijken van anderen en lachen. De 2e vanwege de goede en verschillende inzichten die ik kreeg van de deelnemers. Ook andere sessies waren rete interessant (zoals die van Dennis) ’s avonds afsluiting van de dag met een chic de friemel diner en rond 21:00 uur richting huis. Op de parkeerplaats, tussen de auto’s – op de valreep- nog een verwijzing naar behulpzame literatuur kunnen geven.

14 september, zaterdag. Al om 8:00 uur bij de kapper, verwennerij naar mijn mening en mijn haar zit ook weer goed smiley. ’s Middags mijn 1e factuur ooit opgesteld en administratie gedaan voor de OB aangifte eind 3e kwartaal. Daarna de aantekening uit de ‘slider’ sessie in een spreadsheet gezet, naast de observaties die ik al had en gegevens uit een onderzoek. Daar moet nog verder aan gewerkt en over nagedacht worden.

15 september, zondag. Sms-je naar mijn jarige buurvrouw die een weekend naar haar geboorteland is. Koken en bakken voor de roti, de soep en het toetje van vanavond. Wel een uitdaging want het bevriende echtpaar bestaat voor het vrouwelijk deel uit een Surinaamse, die echt weet hoe roti moet smaken en ruiken. Compliment met genoegen in ontvangst genomen omdat zij bij binnenkomst zei dat ze al kan ruiken dat ze ‘echte’ roti (vulling) krijgen opgediend. Lekker glaasje prosecco en hapje vooraf, gezellig kletsen en eten. Rond 22:00 uur vertrekken onze gasten en ruim ik – een beetje aangeschoten- nog het e.e.a. op. Morgenochtend gaat de wekker om half zes.

16 september: de wekker ging inderdaad op de correcte tijd af..... gewone werkdag vandaag met weer een keek op de week en een korte bespreking met de scrummaster van team P.

17 september: naast een terugkoppeling vanuit de directieraad en het MT, een werkoverleg, een bilat, een bespreking met het MT IT ontwikkeling over plan van aanpak training en begeleiding scrum / kanban. Optekenen afspraken en ideeën en informeren van alle betrokkenen. Nog een aantal collega’s vragen voor een bijdrage voor de zieke collega, symbolisch cadeautje maken en op weg naar het pannenkoekhuis in het Amsterdamse Bos. Daar ontmoeten we onze collega met haar zus en zwager. Op korte termijn komt ze weer te werk en valt ze in levende lijve te bezichtigen. Overhandiging en de groeten van iedereen gedaan. Zo rond half zeven vertrek ik en geef ik mijn collega nog even een slinger naar station Amsterdam zuid. Voor eten maken is het mij te laat en ik eet een bammetje. Mijn wederhelft komt zo rond negen uur thuis van college. Die volgt *zeg ik apetrots* een pre master studie bedrijfskunde.

18 september: Naar Den Haag. Hele dag sessie in het kader van het NORA katern “verbinden” Ik modereer een van de break-out sessies van 2 uur. Heb ik een aangepaste versie van de perfection-game voor gebruikt. Loopt super, veel energie en we zijn al snel klaar. Tijd gebruikt om de presentator van onze conclusies in de aansluitende plenaire sessie te helpen voor te bereiden en wat achtergrond van de deelnemers te horen. Om 16:15 weggegaan, de dag is nog niet afgerond. Mijn collega en ik hebben echter alweer een afspraak om 17:00 uur op HK. Mijn collega rijdt mee en we nemen, gedurende de rit, de dag nog even door. Inloop 17:00 uur voor de inspiratiesessie ‘Leiderschap’ georganiseerd voor alle managers bij SVB door HR afdeling. Zo’n 20 trainingsbureaus laten in sessies van een half uur hun kunsten zien. Managers (en medewerkers) kunnen daaruit kiezen als ze ondersteuning bij bepaalde trajecten willen. Ik ga naar de sessie waar 1. aan storytelling/sketchnoting gedaan wordt, 2. van iemand van een bureau voor toegepaste psychologie die een gepubliceerd leiderschapsmodel toont en naar 3. een “lean bingo spel” hartstikke leuk om te doen en een eer om uitgenodigd te worden. Halverwege de avond: buffet met soep, broodjes en sla.

19 september: vermeldenswaard is dat ik een voortganggesprek heb met mijn directeur. Die is blij dat ik alle afgesproken resultaten al gehaald heb. Hij geeft (helaas) wel aan dat mijn tijd voor “Agile” beperkt moet blijven tot bewustmaking in de gehele organisatie en hulp aan management, PO en kwartiermakers. Operationeel moet in de gekozen projecten gebeuren. Coaching van scrummaster en team mag mits het andere werk niet in de klem komt. Duidelijk. ’s middags naar de Meern voor de NAF-insight over visualisatie van architectuur. Start om 13:00 uur en eindigt om 19:30 uur. Collega rijdt heen en terug mee. Andere deelnemer een lift gegeven naar station Zaandam. De verbindingsweg naar Assendelft is echter afgesloten dus omrijden naar huis. Weer laat thuis.

20 september: vrije dag. Op de koffie bij de buurvrouw, kleinigheidje gegeven en kennis gemaakt met haar zus die de afgelopen week bij haar logeerde. “s middags collega ophalen vanaf kantoor in Amstelveen. Samen gaan we naar een seminar van AOG in Nunspeet over ‘de magie van de regie’. Erg leuke sessie, heb weer een tweetal ideeën opgedaan die nadere uitwerking verdienen. Na afronding nog wat netwerken, colaatje light, collega bij station Nunspeet afgezet en weer op huis aan. Fons heeft het avondeten al klaarstaan, ik ben net op tijd om samen te eten en de week door te nemen. Na zo’n volle week wel nodig.

21 september: Fons hoeft toch niet naar Groningen (bibliotheek) en we gaan daarom samen uitgebreid boodschappen doen. Samen doen we ook de voorbereidingen voor de Zwitserse kaasfondue. Mijn zusje en zwager komen bij ons eten en dit was hun verzoek. Bij ons is kaasfondue echter iets anders dan gesmolten kaas met stukjes stokbrood. Vooraf soepie, kaasfondue is met in de schil gekookte aardappelen, stukjes gebakken vlees, sla, kleine tomaatjes en andere rauwkost en voor dessert had ik een combi van walnoten/ pecannoten, honing en Turkse yoghurt gemaakt, vergezeld van een klein glaasje honinglikeur uit Istrië. Gek genoeg was ik de enige die dat laatste lekker vond. Het zal wel erfelijk zijn smiley Hoewel onze gasten niet laat vertrokken was ik wel blij dat ik zondag geen afspraken had. Tijd om ook wat aan mijn huishoudelijke vaardigheden te werken.

Overigens was het de maandag daarop wéér laat i.v.m. afspraak met de schoonheidspecialiste. Maar daar mag ik altijd blijven eten en is ook pure verwennerij (ayurvedische massage, gezichtsmasker etc.). De gewone werkweek ervaarde ik ook als hectisch omdat een heleboel zaken samenliepen en enkele besluiten niet echt aan de ‘menselijke maat’ waren afgemeten. Ik maak(te) mij ook zorgen om een vriend die het erg moeilijk heeft de laatste weken.

Mooi dat ik gisteren en vandaag niets te doen had, behalve wat huishoudelijke taken, mijn schoonmoeder entertainen en naar de verjaardag van mijn nichtje te brengen, deze blog schrijven en te starten met (her)lezen van het boek van Thijs Homan over organisatiedynamica.

O ja, om de verwijzing naar de titel even rond te maken: Toen ik afgelopen vrijdag voor de vergadering van de RvC met de RvB van Omega (in Lelystad) om de tafel zat, zag ik er waarschijnlijk zo afgeleefd uit dat een van de directeuren vroeg of ik soms moe was.....

In retrospectief denk ik dat waar je een persoonlijke betrokkenheid voelt dat het zwaarst weegt, qua vermoeienis en zo....

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post123

Summary of SIMPLE

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld ma, december 31, 2012 16:02:25

SIMPLE is an acronym and a concept that consists of:


S = for success, success story
This letter stands for the successful things; the things we want contribute to. E.g. a socially relevant service, some meaningful idea you want to help achieve, the virtual network that you want to create, that great product your organization makes. Not the loose baggy or ukase from some manager who thinks he can coach, or in advance proclaimed structural changes that has to be achieved based on 'old school management thinking ".

I = for intelligence

This letter indicates how and whether you have considered the ‘why‘ behind the demand of your customer, organization, manager or other stakeholder. Or whether a task is given to you just to fix something for the short term. In the Netherlands projects are diminished to mere COPAFIJTH (A) aspects. Your contribution to fulfill your job, working together with your colleagues, and your goals are reduced to SMART(B) formulations. Quality, Intellect and Emotion are degraded to a fixed outcome that is written down in blood.

M = for Mission driven
The letter M represents the bigger picture, which could be your own mission in life, the mission of your organization or anything else that you can really relate to. The letter M also stands for the question whether events are addressed solely within their own subsystem.

P = for Passion
The letter P stands for the passion you have to achieve things, where you are enthusiastic about. The reason you want to take responsibility for to accomplish by yourself and/or with your colleagues, business partners and friends.

L = Love & Leadership
This is the time in which the love of power (and money) must be replaced by the power of love. A love for money / status (shareholders view) is not enough anymore in this time and age. Respect for your colleagues is ‘love in working clothes’. Real leadership means standing side by side and balancing all stakeholders needs, including you own.

E = Energy giving, empowerment
The E stands for whether you get energy while you attempt to meet a specific goal, something you fancy to do. Or to note what it is that makes your energy leak away and you should therefore stop doing alltogether.

My simple advice is as follows:

Think in S & I
Think big and think in intelligent (small) steps without losing sight of the whole. Consult your colleagues or fellows for being successful. If something has to be accomplished or we must get things done, don’t restrict yourself to the (im)possibilities you see. Remember to do that thinking together. Make use of the wisdom of crowds. D e S and the I are especially focused on the thinking (head).

Act for M & E
Mission driven is all about purpose and E is about the energy and strength you have. These letters are especially aimed at doing and acting (hands) The leader or manager is responsible for ensuring that the right strategic choices are made and to make these choices transparent. So you can get clear view of where the balance lies between your own mission and that of the organization and of course whether/how that fits together.

Feel with P & L
Stay authentic and keep in contact with each other. Stay connected with your network and keep in touch with what others do. Especially in the organization you work for. Bring passion and love into the workplace and inspire each other. The P and L focuses on feeling (heart).


What can you do with the SIMPLE concept?
You can use the SIMPLE concept as a, kind of, travel companion or partner, or perhaps as a value system or maybe just as a reference. Please do not use it as a steering mechanism or decision-making management tool. Then it becomes an emotionless yardstick, sort of a business case, which assumes results in an accuracy that is never ever going to be met.

What can I do for you?
The simplest thing I can do for you is to supply you with a (long) list of books and articles, depending on what you are looking for, or in what domain you’re working.
If you want to know more (after reading), I can give a presentation. Or better yet: I organize an Open Space with this theme ‘in-house’ at your organization. Where it comes to point you to other ways of managing projects: I would also like to help you with that too. And if I don’t know how to help you myself, I do know several Agile coaches, Scrum Masters or lean architects that want to help.

If you have any questions: tweet me or send me a 'direct message', or ask me a question via LinkedIn. You can also write/e-mail your question or comment to info@abc-thinkBIG.com or post a comment on this post or call me (You can find my mobile nr. on the home page)

And, provided I can combine this with my work, you may ask me to advice, lecture or assist you during so-called office hours (1) and in my spare time (2)

At this moment I'm making a booklet out of the Dutch SIMPEL and English SIMPLE blogs. I want to achieve this on my own, because I want to keep the (financial) threshold as low as possible.

Where you can help me is when you have any suggestion to make my concept better or want to share a story with me! I would like that very much and it is very much appreciated!!smiley

(1) This provided you are willing to pay a fare/compensation

(2) In my spare time – please note that I have a 7 day weekend! - I will ask compensation in the form of free participation to a congress, do a certain training, etc. Or maybe you have another, more creative idea?

(A) Copafijth is an acronom used as a checklist in project management

(B) smart is used as a HR instrument of general management tool.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post121

the E of SIMPLE

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld zo, december 30, 2012 13:06:15

As said in my previous blogs, SIMPLE is an acronym. Each letter of the word SIMPLE stands for an approach, point or principle.


S = Success story or just story
I = Intelligence
M = Mission-driven
P = Passion
L = Love & Leadership
E = Energy-giving, empowerment


These words are carefully chosen. Not just because the first letter of each word, together form the word SIMPLE. The word SIMPLE has been my most important starting point, though.

With this set of SIMPLE principles I want to appeal to managers, leaders and (sometimes just self-appointed) coaches to remind them that there are very useful alternatives to traditional management methods, old school frameworks and traditional ‘thinking”.

Secondary purpose of my blogs, of course, is to create a more hands-on purpose to the one-liners I regularly use in this blog series and in real life, so they’re not mere words. These words and motto’s have to indicate what approaches are needed nowadays in the relationship between executives, managers, coaches and workers.
The S, I, M, P and L are already posted, so now for the letter E.

Where 'Energy-giving, empowerment’ stands for

Do you get energized, do you feel empowered when you think about, or have to work towards, a particular goal? Does this goal give you purpose? Does it have a meaning? Is it engaging? Of course, I don’t just mean goals in your working environment. It can be any goal or purpose. It has to be ‘something’ that induces energy.

Especially in this sense, this doesn’t have to be formulated SMART. (SMART as in the misused acronym) It can be a personal goal or a common community goal, something related to your family or something you like to achieve with and within your network.
I don’t like to use the buzzword ‘engagement’. But it does comes down to when you can feel so involved with the aim that it inspires you and gives you energy to promote it.

In the dictionaries there is a multitude of meanings of the word energy.
I have simply divided them into 2 categories.

The kind of energy a manager would like to see in the workplace:
• working power, activity, enterprising.

Tom Peters argues that in the current and future time, leaders are asked to manage people into their own strength.

That is why I mention the meaning of word energy in the other category, which are far more "personal":
• strength of spirit, dynamism, bravery, decisiveness, vitality, liveliness, diligence, willpower.


What gives energy?
Oprah Winfrey quoted: "Passion is energy. Feel the power that comes from focusing on what excites you. "

If you look at the SIMPLE concept you see that all insights, approaches en principles that are described and with the letters, it can raise a hell of a lot of energy. Success stories give energy, an Intelligent approach gives energy, a well-chosen Mission gives energy, Passion and Love & true Leadership give energy. All are interrelated, which I have tried to visualize with the picture below:

What gives even more energy?

That ‘something’ that just hangs in the air, that positive vibration, the enthusiasm that a leader notices and with which he can inspire people in the company. Value adding work. Meaningful work. Work that is appreciated.

Self-esteem, confidence, sensitivity, confidentiality, the things that are you, give energy.

It gives Energy when it is not only noticed that your colleague can’t handle (Peter or Petra principle) the job, but something is really done about it. Because, that colleague is very unhappy and he / she makes the entire teams / group or department uncomfortable. That person should do those things that he / she is good at. Or he / she should be dismissed with compassion and a fair severance payment.

It gives energy when you may play around with serious business ideas to gain perspectives from another side. Or if you may fantasize about the solution, without being regarded a nitwit. Or if you can make mistakes or may experiment and fail. Or if you may use other, than the existing and formalized, techniques to explain and to articulate something. Such as a mind map, a drawing, a cartoon, a fable or a story. To be short: what makes you go do your work every day.

Energy flowing away, a depiving force

What you can do, when you are able to do so, is to say goodbye, to all the things that drain your energy. Of course I can only speak for myself on this matter. My energy leaks away because of a few things, namely:

-> False compliments (Compliments that are actually not compliments).
Example: a CTO says: "I like her, because she is pretty technical, for a woman ....".

Example: After I indicated that I feel some things are pretty tricky: "Oh, how good of to you say that, you're aware of this incompetence". smiley

Example: "Mary, I admire you because of your… (summing up some characteristics), but you need more .......". To mention a trait I would never want to possess.

-> See certain personality traits as weakness
Example: To say it’s bad (or unintelligent) when I say that I sometimes rely on my intuition. This while I consider intuition as internalized knowledge. Something you are so well known with, such as a person or a subject, that this comes 'naturally '. Especially men find that intuition is not rational (enough) and find it hard to appreciate.

-> Nearsightedness that it is near blindness
Managers who say they appreciate integrity and demand this from you (and are backbiting about colleagues and employees who apparently haven’t got this standard), and then don’t hesitate one second to put a packet of cigarettes (for private use) on the lunch meeting receipt. Or managers who accept bonuses in the company but, at the same time, reduce pensions of employees, and who are surprised that people are outraged by that.

Energizing managers and executives
Managers that can generate energy in me are managers who live according to the following mottos:

- Building relationships is more important than developing status.
- I can build my stature because I’m seen as someone who connects people. Someone who brings people and interests together.
- Giving away your power is a victory instead of a defeat.
- Barriers for communication should be wiped out. So not an ‘open door policy’ but really being approachable.
- Really 'walk the talk' Example: If you are cost consciousness, then go about prudently with your privileges you've gotten as manager or better still: make no use of them. (This last one is very applicable in this time of budget cuts!)

In my next blog I will give you a summary of the SIMPLE concept.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post120

the L of SIMPLE

persoonlijkGeplaatst door Mary Beijleveld za, december 15, 2012 22:31:27

In this blog I would like to convey my thoughts on Love & Leadership.
You might ask: “What has love got to do with business?” Well, I think a whole lot!


When I started working on my SIMPLE concept, a manager of an IT company (whom I consider a dear friend), was immediately enthusiastic. We discussed about the concept and the only thing he had some problems with, was the word LOVE. Because it doesn’t sound very business-like. He suggested I’d better use the word leverage. That I came up with the word love, he could understand, but that love & leadership have something to do with each other was just a mere notion.

As I have said in my previous blogs, SIMPLE is an acronym. Each letter of the word SIMPLE stands for an approach, point or principle.


S = Success story or just story
I = Intelligence
M = Mission-driven
P = Passion
L = Love & Leadership
E = Energy-giving, empowerment


These words are carefully chosen. Not just because the first letter of each word, together form the word SIMPLE. The word SIMPLE has been my most important starting point. The S, I, M and P are already posted. So now for the letter L. This blog is about the letter L for love and leadership.


Several people asked me: "What is the purpose of your effort to draft/write extensive blogs on SIMPLE?". Well, with this set of SIMPLE principles, I want to appeal to managers, leaders and (sometimes just self-appointed) coaches to remind them that there are very useful alternatives to traditional management methods, old school frameworks and traditional ‘thinking”.


When I make these remarks they sometimes feel like I make an indictment to them. I understand that, and in some way I think this is true. Well, kind of. I have had the pleasure to be appointed to be a group- and team leader of various groups and teams of sometimes more than 30 people. I made a lot of mistakes driven by the rational and linear thinking frameworks I was taught. I guess, by my lack of compassion and lack of experience. So it is also an indictment to my own ignorance, too.

Have courage!
Through my blogs I want to give all people who have (or had) to face traditional management some courage. I want to cheer them up! I want to investigate whether more people (especially managers, former managers, someone that has to manage without having “the title”) feels this awkwardness. I want to try different ways of ‘management’. The ways fit to people working in the current era and future time. I also want to make the ‘one-liners’ I often use, more practical so that they are not mere words.

Business as usual
If you analyze why love is not seen as “business-like” then you hit well-known phrases as "Business is business" and "business as usual". What is actually says is: “extreme competition”.

Apparently you're a whopper when:
- You’re trumping the competition
- You drop your partner when he is in your way,
- You’re able to reorganize a company (firing people) because of profit maximization goals.

You are a commercial rock when you show that you are only in for making money. You're “sharky the shark" in procurement, squeezing the supplier instead of forming a partnership. Even for strategic services / products as in an IT contract, negotiations go to the razor's edge. The latter one is one of the major failure factors for ICT projects. Architects seem arrogant and pedantic. Software developers and programmers seem coding cowboys.

Business, in this mind frame, is a working form of hate, the counterpart of cooperation, the opposite of love. On his scale hate beats love and competition beats cooperation & collaboration. It is a breeding ground for misery and poverty.

Love comes in many ways.
It demands a certain perspective on things to see that love shows itself in many ways. I think you will find many kinds of love in business. Respect is such a form of love. "Respect is love in work clothes", I regularly state.smiley

Without love for the job you do, you can’t make anything beautiful or of good quality. Craftsmanship is love. If you're in love with the work you do, you do the right thing. If the company shows warmth for the people it consists of, then it does the right thing. That is leadership, and leadership = love. Love makes you "disciplined" which results in intrinsic motivation. These are some of the conditions for a self-organizing team to function. Some say this kind of love equals engagement or commitment.

Love & business
To indicate that CEOs of successful and profitable businesses are strongly aware of that love is of interest in business, I’ll quote two of them:

"…..My thought is that love is the highest expression of trust. So love in a business setting relates to the attainment of trust…..” Bud Mingledorff, CEO, Mingledorff’s, Atlanta, GA

“….By “love” I mean kindness, consideration, positive feelings, clear interest in the other’s well being, generosity of spirit, compassion and that critical ingredient, fairness….” Peter Stranger, Former Advertising Agency President/CEO

Both quotes are from the publication of Marie Kane. I regularly twitter quotes about love that come from leaders from all disciplines, and get lots of statements by leaders from Fortune 500 companies. Showing "love" is not seen as love of money, status and power. I invite you to look at these tweets again: http://twitter.com/ #! / Lady Beetle

A practical exercise:
To put more love into work we could ask ourselves:
- When was the last time I've done something nice and surprising for someone at work - just for the sake of it?
- When have I thanked or recognized someone for that special effort for the team, department or company?
- Who didn’t I thank who has done just something really funny (or especially useful) for me?
- Who makes 'the extra mile' regularly that I obviously take for granted?
- What can I do in my position to stimulate 'love' at my workplace?

And please, don’t give silly answers , especially on the last question! And do act on, on what you like your answer to be. Do not keep it inside your head, but pay attention to it, or it will not help. It is very difficult, if not impossible, to read someone's mind. Especially when you cannot communicate face to face.


Love & Leadership
If it wasn’t clear from the above, I state again: “Love & Leadership have a great deal in common”. Leadership is an important form of love. Leadership is all about love.

Leadership is about giving purpose. I mean this in a spiritual way because leaders have no power over others. Leaders are able to ensure that other people develop to their abilities. They have the responsibility to seize that opportunity. A leader enables people, helps them to create things together and to reach a common goal or mission.

A leader can ensure that we all understand what we’re in (in a company), why we are doing what we doing and how we fit in (the fifth discipline Peter Senge). You share a vision. If that understanding is there and you can relate to that, you can act autonomously. You don’t have to be coordinated and controlled. All those time consuming meetings become redundant. And if you opt out, you’re in fact not in the right place or not properly addressed. Someone once said that a vision is the same as a love affair with an idea.

In this case, love is also PASSION (as in the P of SIMPLE). As is having meaning in life and a sense to do well every day. Love is having a strong commitment to your colleagues, the goal of the company or the organization where you work. Love is found in a shared adventure, or in the cases that went wrong. Love is in sharing, growing and in having an insatiable curiosity for things and all kind of changes. That is love.

How can you go about this?
If you're a reader, I recommend you to read books like "Good to Great" (Jim Collins), "Spiegelogie" (Willem de Heer), "Nonviolent Communication" (MB Rosenberg) and "Leadership" (Tom Peters). In them you'll find tips on how to weave more love into business and leadership. I can give you a long reading list, depending on which domain you work in, or your taste.

You could also consider this SIMPLE concept as a traveling companion or partner. Or perhaps refer to it as a value system. Please do not use it as a control or coordination mechanism because then it degenerates into one of the many misused management tools. You know what I mean: the emotionless yardsticks, the monetized business cases, the impersonal personal development metrics.

We live in a time where the love of power has to be to cancelled out by the power of love. It is THE time for love and leadership.

If you want to know more or want to ask me any question about this, mail me, call me, DM me. You are very welcome.

  • Reacties(0)//weblog.abc-thinkbig.com/#post119
Volgende »